فَيَا لَهَا أَمْثَالًا صَائِبَةً وَمَوَاعِظَ شَافِيَةً - لَوْ صَادَفَتْ قُلُوباً زَاكِيَةً وَأَسْمَاعاً وَاعِيَةً - وَآرَاءً عَازِمَةً وَأَلْبَاباً حَازِمَةً - فَاتَّقُوا اللَّهَ تَقِيَّةَ مَنْ سَمِعَ فَخَشَعَ وَاقْتَرَفَ فَاعْتَرَفَ - وَوَجِلَ فَعَمِلَ وَحَاذَرَ فَبَادَرَ وَأَيْقَنَ فَأَحْسَنَ وَعُبِّرَ فَاعْتَبَرَ - وَحُذِّرَ فَحَذِرَ وَزُجِرَ فَازْدَجَرَ وَأَجَابَ فَأَنَابَ وَرَاجَعَ فَتَابَ - وَاقْتَدَى فَاحْتَذَى وَأُرِيَ فَرَأَى فَأَسْرَعَ طَالِباً وَنَجَا هَارِباً - فَأَفَادَ ذَخِيرَةً وَأَطَابَ سَرِيرَةً وَعَمَّرَ مَعَاداً - وَاسْتَظْهَرَ زَاداً لِيَوْمِ رَحِيلِهِ وَوَجْهِ سَبِيلِهِ وَحَالِ حَاجَتِهِ - وَمَوْطِنِ فَاقَتِهِ وَقَدَّمَ أَمَامَهُ لِدَارِ مُقَامِهِ - فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبَادَ اللَّهِ جِهَةَ مَا خَلَقَكُمْ لَهُ - وَاحْذَرُوا مِنْهُ كُنْهَ مَا حَذَّرَكُمْ مِنْ نَفْسِهِ - وَاسْتَحِقُّوا مِنْهُ مَا أَعَدَّ لَكُمْ بِالتَّنَجُّزِ لِصِدْقِ مِيعَادِهِ - وَالْحَذَرِ مِنْ هَوْلِ مَعَادِهِ ( 13052 - 12932 )
[ ترجمه ]
« چه زيبايند اين مثلهاى درست ودلنشين ، وپندهاى شفابخش . اى كاش اين درهاى گرانبهاى پند ومواعظ بدلهايى پاك ، گوشهايى نگهدارنده وانديشههاى استوار وخردهايى دورانديش بر خورد مىكردند وآنها را تحت تأثير قرار داده جايگزين مىشدند .
پس از خدا بپرهيزيد ، به مانند پرهيز كردن كسى كه شنيد وترسيد وبه گناهى كه انجام داده اعتراف كرد به وحشت افتاده فرمانبردار شد ، واز گناه دورى جست وبه انجام كارهاى نيك مبادرت ورزيد ، وبه حساب وكتاب قيامت باور قلبي پيدا كرد ، واعمال شايسته انجام داد ، مطالعه در وضع ديگران را مورد عبرت قرار داده عبرت گرفت . از خداوند بر حذر داشته شد وپذيرفت . دعوت أنبيا را قبول كرده به توبه وانابه پرداخت ؛ از بدكاريهاى گذشتهء خود پشيمان شده ، به سوى خدا بازگشت ؛ پيرو أنبيا گرديده بدانها اقتدا كرد ؛ از ناحيهء پيامبران نشانههاى حق به أو نموده شد وبا چشم دل آنها را ديد ، ودر طلب حق شتافت واز گناه بگريخت ورستگار شد .
از مزرعهء دنيا براي آخرت خود فوايدى را ذخيرة كرد ، ودرون خود را از زنگ گناه بزدود ، براي روز كوچ كردن از دنيا ؛ آخرت خود را آماده كرد ، توشه راه برگرفت ؛ نيازمندى خود را در نظر داشت وبراي جايگاه هميشگى وجاويدش از اين دنياي زودگذر توشه اندوزى مىكرد وپيشاپيش فرستاد .