( 1074 ) 74 - از سخنان امام ( ع ) است كه در بارهء رفتار نادرست بنى أمية ، با ناراحتى تمام ايراد فرموده است .
إِنَّ ؟ بَنِي أُمَيَّةَ ؟ لَيُفَوِّقُونَنِي تُرَاثَ ؟ مُحَمَّدٍ ص ؟ تَفْوِيقاً - وَاللَّهِ لَئِنْ بَقِيتُ لَهُمْ - لَأَنْفُضَنَّهُمْ نَفْضَ اللَّحَّامِ الْوِذَامَ التَّرِبَةَ ( 12060 - 12043 )
[ ترجمه ]
« بنى اميّه ميراث محمّد ( ص ) را ( كه من خود وارث آن حضرت هستم ) اندك اندك وبا منّت به من مىدهند ( چنان كه به هنگام دوشيدن شتر ، شيرى كه حقّ بچّه شتر است مختصرى را به بچه شتر داده وبيشتر را براي خود برمىدارد ) .
بخدا سوگند اگر زنده بمانم وبر آنها دست يابم ، بدان سان كه قصّاب شكنبهء خاكآلود پر كثافت را بدور مىاندازد ، بنى اميّه را از حكومت وفرمانروايى عزل كرده ، طردشان خواهم كرد . »
[ شرح ]
( 12104 - 12061 ) بنا به روايتي جملهء « الوذام التربة » ، التّراب الوذمة آمده است ، كه البتّه فرق چندانى در معنى ندارند .
سيّد رضى در معناى سخنان امام ( ع ) فرموده است منظور از ليفوّقوننى اين است كه اندكى از مال بيت المال را به من دادهاند ، چنان كه در هر مرتبهء از دوشيدن