دور بودن از منهيات شرعي است . با اين عبارت توجّه مىدهند كه لازم است مؤمن از آنچه عقابآور است ودر قيامت موجب كيفر مىشود بر حذر باشد .
10 - أمور ناپايدار وفانى شونده را كنار بگذارد . يعنى مال وزينت دنيا را بىاعتبار بداند ودل به رحمت حق متصل داشته باشد . اين فراز گفتهء امام ( ع ) اشاره به پارسايى وپاك شدن از موانع رحمت دارد دل به دنيا بستن باعث دور ماندن از غفران ورحمت الهى مىشود .
11 - ثوابهاى اخروى را به عوض خوشيهاى دنيوي انتخاب كند . بدين توضيح كه در جوهر نفس خود ، ملكات خير وصفات نيك را ذخيرة كند . ضمير وباطن خود را به مطالعهء أنوار كبريايى حق تعالى سرگرم بدارد ، تا آنچه از فيوضات خداوندى ونيكيها به وى مىرسد ، دريافت كند ، وبر اثر تكرار وتمرين وممارست ، ملكهء نفساني گرداند ، زيرا نيكو عروضى است ثواب آخرت از نعمتهاى فانى وناپايدار دنيا چنانچه كسى بتواند به دست آورد .
( 12009 - 12001 ) 12 - با هواي نفساني خود مبارزه كند . يعنى با خواستههاى نفس امّاره كه همواره به بدى فرمان مىدهد وبه كارهاى زشت دنيوي انسان را مىفريبد ، مبارزه كند ، وبا هر خاطرهء بدى كه به قلبش القا مىكند مخالفت كند ومواظب خطرات نفس باشد ، تا بتواند وسوسههاى درونى را از ميان ببرد .
13 - آرزوهاى بيجا وطولانى خود را تكذيب كند . يعنى آنچه را شيطان از آرزوهاى دور ودراز در نظرش مجسّم مىسازد وبه دروغ وعده رسيدن به آنها را مىدهد ، رها سازد وبه اين دليل كه به آنها دست نخواهد يافت كنارى بگذارد وبا مراقبت شديد ، ريشه اين خواستهها را بخشكاند ، زيرا فريب شيطانى پياپى مىرسد ، وانسان را لحظهاى آسوده نمىگذارد .
در جاى ديگر امام ( ع ) مىفرمايند : « از آرزوهاى دور ، ودراز بر حذر باشيد ، زيرا آرزوهاى طولانى مال التجارة احمقان است »
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 454
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٤٥٤