( 1052 ) 52 - از سخنان امام ( ع ) است كه در بارهء روز عيد قربان ايراد فرمودهاند
وَمِنْ كَمَالِ الْأُضْحِيَّةِ اسْتِشْرَافُ أُذُنِهَا وَسَلَامَةُ عَيْنِهَا - فَإِذَا سَلِمَتِ الْأُذُنُ وَالْعَيْنُ سَلِمَتِ الْأُضْحِيَّةُ وَتَمَّتْ - وَلَوْ كَانَتْ عَضْبَاءَ الْقَرْنِ تَجُرُّ رِجْلَهَا إِلَى الْمَنْسَكِ ( 9923 - 9897 )
[ لغات ]
( اضحيه ) : منسوب أضحى ، اين در صورتي است كه قرباني در ظهر همان روز ذبح شود .
برخى بر اين عقيدهاند كه أضحى مشتق از اضحيه است .
( استشراف اذن ) : طولانى بودن گوش قرباني وكناية از سلامتى گوش است كه قطع نباشد ويا نقص نداشته باشد .
( غضباء ) : شكستگى شاخ ويا فرورفتگى آن در داخل سر ، ومنظور از كشيدن به سوى قربانگاه لنگ بودن حيوان است .
( منسك ) : جاى نسك يعنى محل عبادت وتقرب به خدا به وسيله ذبح وقرباني .
[ ترجمه ]
« از جملهء شروط حيواني كه قرباني مىشود كامل بودن گوش وسالم بودن چشم اوست ( حيواني كه گوشش بريده باشد ويا چشمش كور باشد صلاحيت قرباني ندارد ) پس اگر گوش وچشمش سالم باشد قرباني درست وتمام است واگر شاخش شكسته باشد ويا هنگام رفتن به قربانگاه بلنگد ، قرباني كامل نيست . »