اجازه خواست كه اين حيوان را بفروشد ويك حيوان ارزان خريدارى كند .
پيامبر ( ص ) عمر را از اين كار نهى كرده فرمودند : همين قرباني با ارزش را قرباني كند .
از دستور پيامبر ( ص ) فهميده شد كه ، خوبى كه اندك باشد از بدى كه فراوان باشد بهتر است . زيرا سيصد دينار ، بهاى سى گاو ويا شتر پيرى بود ، كه چاق بوده وگوشت فراوان داشته باشند . ولى مقصود از قرباني گوشت زياد نيست . منظور تزكيهء نفس وپاكيزگى آن از صفت بخل وآراسته شدن آن به زيبايى عظمت خداوند است . چنانكه خداوند مىفرمايد :
لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَلا دِماؤُها وَلكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى مِنْكُمْ
« 3 » واين امر در مورد قرباني با توجّه به ارزشمندى آن حاصل مىشود ، گوشت فراوان يا كم داشته باشد مهم نيست .
آنچه از اسرار ورموزى كه در مقرر كردن وجوب قرباني فهميده مىشود ، سنّت پايدارى است كه موجب يادآورى داستان حضرت إبراهيم وآزمايش آن بزرگوار ، به ذبح فرزندش إسماعيل ، ونهايت صبر وشكيبائى آن جناب بر محنت وبلاى آشكارى ودشوارى ، مىباشد ؛ واز يادآورى اين واقعه نتيجهء شيرين صبر بر مصيبت وگرفتارى روشن مىشود تا مردم اين حقيقت را دانسته وبدان حضرت در مشكلات اقتدا كنند ، بعلاوهء پاكى نفس از صفت زشت بخل وآمادگى لازم براي نزديك به حق تعالى كه در قرباني وجود دارد مورد نظر است .
هامش
( 3 ) سوره حج ( 22 ) آية ( 37 ) : هرگز نه گوشت ونه خوان آنها به خدا نمىرسد بلكه تقواى شماست كه پيشگاه أو مىرسد .