تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
مىدارد وبه جاى پرواز در ملكوت آسمانها ، وى را به پست‌ترين جايگاه جهنم سقوط مىدهد . سيّد أنبيا محمّد مصطفى ( ص ) در مواردى فرموده‌اند : « سه چيز أسباب هلاكت است : آزمنديى كه از آن أطاعت شود ، هواي نفسي كه از آن پيروى گردد وخودبينى آدمي . » « 2 » وباز فرموده‌اند : « دنيا وآخرت دو قطب مخالفند به هر اندازه به يكى نزديك شوى از ديگرى دور شده‌اى « 4 » » با توجّه به اين فرمايشات رسول أكرم ( ص ) ترسناكترين امر هلاكت بار پيروى هواي نفس است . امّا مقصود از « آرزوى طولانى » ، آرزوهاى طولانى در كسب أمور بىاعتبار دنيايى است ، نظر به اين معنا روشن است كه طول آرزو در أمور دنيايى ، مطابق - همان پيروى هواي نفس است وبه همين دليل موجب فراموشى آخرت مىشود ، آرزوى به دست آوردن چيزهاى دوست داشتنى دنيا سبب مىشود ، كه همواره بفكر آنها باشى ، واين امر انسان را از توجّه به امر آخرت باز مىدارد ومدام ذهن شخص را از تصوّر عاقبت كار منصرف مىكند ؛ معناى فراموش كردن آخرت نيز همين است . در فراموشى آخرت أوج شقاوت وبدبختى وهلاكت ابدى است . نظر به اين كه امام ( ع ) سرپرست اصلاح حال زندگى دنيوي واخروى مردم است ، كوشش ، در بهبود وضع آنها ، بسته بهمّت عالي آن بزرگوار است . بدين دليل حضرت ترس در بارهء آنها را بخود نسبت داده وفرموده است : « در بارهء شما از دو چيز مىترسم . » ( 8859 - 8838 )

توضيح كلام آن حضرت الا وإنّ الدّنيا قد ولّت . . . صابّها :

« آگاه باشيد دنيا پشت كرده . . . » اين است كه دنيا از هر كسى جدا شونده است وبه سرعت سپرى
هامش
( 2 ) ثلاث ، مهلكات : به شحّ مطاع ، هوى متّبع ، واعجاب المرء بنفسه . ( 4 ) الدّنيا والآخرة ضرّتان بقدر ما يقرب من إحداهما يبعد من الأخرى .