خواهند رسيد . آنچه بخواهند آماده وهر آنچه بطلبند از نزد خداوند آمرزندهء بخشنده براي آنان نزول مىيابد .
ولى فرزندان دنيا غرق در محبّت دنيا بوده ، از نعمتهاى آخرت فراموش كرده واز آنها كنارهگيرى كردهاند . ناگزير روز قيامت ، در دوستى أمور باطل فرو رفته ، وبه زنجيرهاى بدى به سبب خصلتهاى زشت وپستشان گرفتارند . اين صفات زشت به لحاظ وابستگى آنها به محبّت دنيا در جوهر وجودشان نفوذ كرده واستقرار يافته است . حال كه به محبوبشان دست نمىيابند ، همچون فرزندى هستند كه از پدر جدا افتد ، وبدون دسترسى بوى آرام نگيرد ، زيرا الفتى وانسى به غير أو ندارند ، وبا شدّت علاقة ووابستگى كه نسبت به وى دارند ميان آنها ومحبوبشان فاصلهاى ايجاد شود ، نه بلكه در تنگترين زندان گرفتار آيند وعزّتشان بذلت وپستى بدل شود ؛ بنا بر اين به سختترين اندوه وجدايى وبه بزرگترين تأسّف وغم دچار شوند .
اما فرزندان آخرت كه تحت سرپرستى پدر ونعمتهايش قرار گرفتهاند ، از غربت وتنهايى وبدبختى يتيم شدن ، بدور خواهند بود . براي هر انساني شناخت وچگونگى وضع پدر ومادر ، وپيروى از نيكوترين وبزرگوارترينشان واجب است وآن جز آخرت چيزى نيست . با توضيح مطلب فوق ، خردمند كسى است كه از فرزندان آخرت باشد ، ولازم است كه بپدرش يعنى آخرت نيكى كند وبه نيرومندترين سبب ومعتبرترين وسيله توسّل جويد . پس از اين تحليل وبرداشت حضرت مىفرمايند : امروز ، روز كار است وحسابي نيست وفرداى قيامت ، وقت حسابرسى است وعملي در كار نيست .
امام ( ع ) مدّت عمر وحيات را به كناية « يوم » وبعد از مرگ را به كناية « فردا » تعبير كرده است . از نظر ، ظرافت أدبي امروز را با فردا ، وعمل وحساب را به نبودن حساب وعمل ، مقابله ورديف كرده است .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 233
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٢٣٣