« بخدا سوگند اگر حضور حاضران نبود ودليلي بر داشتن يار وياور اقامه نمىشد وخداوند از دانشمندان ، پيمان نگرفته بود كه : بر پرخورى پرخوران وگرسنگى مظلومان شكيبا نباشند ، مهار شتر خلافت را به گردنش مىافكندم ، تا هر كجا خواهد برود وبا جام نخستين خلافت آخرش را سيراب مىكردم « 3 » » [ چنان كه در آغاز ، خلافت را رها كردم ، در آخر هم نمىپذيرفتم ] احتمال اوّل در معناى كلام امام ( ع ) از احتمال دوم قويتر است ، وخداوند به حقيقت امر آگاه است .
هامش
( 3 ) خطبهء 3 ، شقشقيّه .