فرا رسيد ، دريد از تاريكى استفاده كرد وبا اين كه چندين جراحت برداشته بود ، توانست از معركه فرار كند . بعدها اين قصيدة را سرود . حضرت به شعر دريد تمثل جسته است .
امام ( ع ) دريد را از جهت نسبت وى به هوازنيها أخو هوازن خوانده است ، زيرا أو دريد بن صمّة از فرزندان بنى جشم بن معاوية بن بكر بن هوازن است ، چنان كه خداوند متعال در قرآن فرموده است
« وَاذْكُرْ أَخا عادٍ »
« 5 » منظور پيامبر قوم عاد است ويا اين آية كه :
« إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ »
« 6 » . كه مقصود لوط پيامبر است واز جهت نسبتي كه به قوم خود داشته است « أخو » خوانده شده است ! در به كارگيرى لفظ اخوّت به طور مجاز صرف وابستگى ومشابهت كفايت مىكند ، قبلا در اين باره بحث كافى انجام گرفت .
جهت تمثّل جستن امام ( ع ) به اين شعر بيان اين حقيقت است ، كه مثل من ، در نصيحت كردن وبر حذر داشتن شما از پذيرفتن حكميّت ، ومخالفت كردن با فرمان من ، كه موجب پشيمانى گرديد ، مثل اين گوينده با قوم خويش است . وقتي كه آنها را نصيحت كرد وآنها قبول نكردند ، ودر نتيجة دچار پشيمانى وهلاكت شدند .
آنچه حضرت پيروانش را بدان امر فرمود ، رها كردن حكميّت وشكيبايى بر كارزار با أهل شام بود . خلاصهء موضوع اين كه در ليلة الهرير نشانههاى پيروزى ياران امام بر مردم شام ( طرفداران معاوية ) آشكار گرديد ، به گونهاى كه شكست وهلاكت را براي خود مسلّم ديدند . معاوية با عمرو عاص براي نجات خود واطرافيانش مشورت كرد . عمرو عاص گفت : سپاهيان تو با لشكريان علي ( ع ) برابرى نمىكنند . وتو خود نيز مثل علي ( ع ) نيستى . زيرا أو به حكم خدا با تو
هامش
( 5 ) سوره احقاف ( 46 ) آية ( 21 ) : به يادآور اى رسول حال پيغمبر قوم عاد را . . . .
( 6 ) سوره شعراء ( 26 ) آية ( 161 ) : هنگامى كه پيغمبر مهربان آنها لوط گفت . . . .