حق اين است كه فعل « عدا » به معناى تجاوز وگذشتن و « من » براي بيان جنس است ، معناى گفتار حضرت چنين مىباشد ، كه چه چيز تو را از أموري كه بعدها برايت آشكار شد ، از بيعت با ما دور ساخت . با اين توجيه ، ألفاظ را از معناى اصلى وقراردادىشان دور نكرده واستوارى وزيبايى سخن نيز حفظ شده است .
امام صادق ( ع ) از پدرش وأو از جدّش روايت كرده كه از ابن عباس در بارهء اين مأموريت پرسيدم . گفت امام مرا پيش زبير فرستاد . هنگامى كه پيام حضرت را ابلاغ كردم ، أو جز اين جمله « ما همان چيزى را كه على ، طالب است خواهانيم » پاسخى نداد . گويا نظرش سلطنت بود . بازگشتم وجواب أو را به أمير مؤمنان ( ع ) خبر دادم .
به گونه ديگرى از ابن عباس در اين باره روايت نقل شده است . أو گفت هنگامى كه پيام حضرت را به زبير ابلاغ كردم ، در پاسخ جز اين عبارت كه : من با ترس شديد بدان دل بستهام سخنى نگفت . از ابن عباس سؤال شد كه منظور زبير چه بود ؟ ابن عباس گفت معناى سخن أو اين است كه من با ترس به امارت وحكومتى كه در دست شماست دلبستهام .
بعضي گفته زبير را بطريقى ديگر تفسير كرده اظهار داشتهاند ، منظور زبير اين است كه « من با ترس شديد در بارهء گناهم به آمرزش خدا دل بستهام . »
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 134
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص١٣٤