چند و يا چندين روايت وارد شده باشد و بلكه به ظاهر خود آيه تمسك مىشود .
( ممّا يتمسك بها فى الفروع الغير المنصوصة او المنصوصة بالنصوص المتكافئة كثيرة جدّا )
« آيات مربوط به معاملات از چيزهاى است كه در فروع و احكام فرعى بانها تمسك مىشود ( مثلا عربيّت و ماضويّت در بيع شرط مىباشد يا نه ؟ از احكام فرعى بيع است ) بعضى از فروعات بيع مورد نصّ و روايت است در مورد بعضى از آنها روايت و نصّى وارد نشده است در اين نوع از فروعات به ظاهر آيه تمسك مىشود و همچنين در مورد فروعاتى كه نصوص و روايات وارد شده منتهى روايات و نصوص ترجيحى نسبت به هم ندارند ايضا به ظاهر آيه تمسك مىشود مثلا يك روايتى عربيّت در بيع را شرط مىداند و روايت ديگر عدم اشتراط عربيّت را در بيع اعلام نموده و هر دو روايت ترجيحى نسبت به ديگرى ندارند در اين فرض به ظاهر آيه
( أَوْفُوا بِالْعُقُودِ )
تمسك مىشود و عدم اشتراط عربيّت باثبات خواهد رسيد . » « كثيرة جدّا » خبر براى « اطلاقات » در جمله ( فالاطلاقات الواردة ) مىباشد و اينك آيات مربوط به معاملات ( كه جهت كشف احكام فرعى معاملات و بدون آنكه روايتى در كار باشد مورد تمسك واقع شده است ) را طبق متن كتاب رسائل مىشمريم : مرحوم شيخ 12 تا آيه به ياد 12 امام ( ع ) ذكر مىفرمايد كه از اين 12 آيه بدون آنكه از گفتار 12 امام ( ع ) استفاده شود ، مىتوان فروعات و مسائل فرعى مربوط به معاملات را استفاده نمود :
1 -
( أَوْفُوا بِالْعُقُودِ . . . )
مثلا شك حاصل مىشود كه بيع معاطاتى واجب الوفاء مىباشد يا نه ؟
روايتى از كافى و غيره در اين زمينه موجود نيست بعموم آيه مذكور تمسك مىشود و وجوب وفاء ببيع معاطاتى ، باثبات مىرسد .
2 -
( أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا . . . )
« خدا بيع را حلال كرده و ربا را حرام » ( زيرا فرق ميان اين دو بسيار است ) س بقره آيه 275 .