1 ) ركن ايجابى ، حكايت لفظ است از ذات طبيعت معنا ، و اينكه ذات و طبيعت صرف ، موضوعله و محكىعنه حقيقى لفظ است ؛
2 ) ركن سلبى نخستين اين است كه هر حيثيت كمى زايد بر ذات طبيعت ، جزء موضوعله نيست . نتيجهء اين ركن سلبى اين است كه لفظ حاكى از ذات معناست ، و نه قلّت و نه كثرت قيد معنا نيست ؛
3 ) ركنسلبى دوم اين است كه هيچ عددى جزو ذات معنا نيست ، بنابراين نسبت طبيعت معنا به همه اعداد يكسان است . نتيجهء اين ركن سلبى اين است كه مفهوم انسان - مثلًا - حاكى از طبيعت انسان است خواه يك انسان يا دو انسان يا سه انسان يا يك ميليون انسان ، و كثرت و قلّت عدد ، هيچ تأثيرى بر رابطهء لفظ و معنا ندارد .
اصول فقه نوين ( فارسى ) — صفحة 210
مساهمون: الشيخ محسن الأراكي
ص٢١٠