مردم از روى الفت و رأفت سلوك و مدارا كند و از رنگها و بويها و طمعها ، كسب كرده و تمتع گيرد و بصرافت طبع ترك آنچه ديده و شنيده كند ، نه بدورى و انقطاع و صرف از امور ناشايسته ، اين است كه كسى كه مغازه نشين و گوشه نشين شده و در به روى خويش بسته از جميع كمالات محروم و مايوس گردد ، و حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلم فرموده : خير الامور اوسطها ، پس از اين حديث معلوم شد كه طلب كردن به تمام شدت و مشغول شدن بنهايت غفلت كمال جهل و نادانى خواهد شد و ترك دنيا كردن و در مغازه نشستن هم بدليل خير الامور اوسطها ، غير جائز و نالايق است ! لهذا بهتر وانسب آن است كه معتدلانه سعى در شؤن دنيويه به قدر امكان نموده و كوشش در امور و معشيت يوميه و فراهم آوردن لباس كه نماز در آن مقبول و مستجاب بود لازم و واجب دانسته و همچنين تحصيل مكان و منزل به قدر اينكه دفع گرما و سرما كند از شؤن لازمه ، و سلوك با مردم از روى ادب و تعظيم و حرمت باز از امور واجبه است .
اگر به كلى لذتها را نيافته و مشاهدهى قدرت نكرده باشد و رنگها را نديده باشد ، چگونه از آثار قدرت كامله خبر تواند يافت ؟ مثلا كسى كه عسل نخورده باشد چه داند كه قادر قدرتنما از شاخ و بته چنان شهدى ايجاد فرموده ، و اگر بسير باغها نرفته باشد و ميوهها و گلها را با طعم و رنگ و بو تشخيص نكرده باشد ، شبههيى نيست كه آن كس از درك آثار قدرت عارى باشد ، پس هر كس كه در بازار و كوچه و محله ميگردد و مشاهدهى باغ و گلزار و صحرا و كشتزار و زراعت مختلف الانواع مينمايد بر آثار صنعت صانع اطلاع مييابد و اگر نه عارى و عاطل خواهد بود .
چنان كه آوردهاند در زمان ماضى شخصى فالوده را حمام قياس و گمان
كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — صفحة 192
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص١٩٢