عبد اللَّه برادرت امام حسن عليه السّلام از پدرش على عليه السّلام نقل كرد - به اينجا كه رسيدم گريه گلويم را گرفت و منقلب شدم ، نالهام بلند شد - امام حسين عليه السّلام مرا به سينهاش چسبانيد و فرمود : « آيا خبر داد كه من كشته مىشوم ؟ » عرض كردم : خدا آن روز را نياورد اى پسر رسول خدا .
فرمود : « تو را به حق پدرت سوگند مىدهم ، آيا او خبر از قتل من داد ؟ » عرض كردم : « آرى چه مىشد كه خود را كنار نمىكشيدى و بيعت مىكردى ؟ » امام حسين عليه السّلام در پاسخ فرمود : پدرم فرمود رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم به من خبر داد كه او و من هر دو كشته مىشويم ، و قبر من ( در كربلا ) نزديك قبر پدرم ( در نجف اشرف ) خواهد بود « 1 » آيا گمان مىكنى كه آنچه تو به آن آگاه هستى من آگاه نيستم ؟
و انّه لا اعطى الدّنيّة من نفسى ابدا ، و لتلقين فاطمة اباها شاكية ما لقيت ذريّتها من امّته ، و لا يدخل الجنّة احدا آذاها في ذرّيّتها
، همانا حقيقت اين است كه من هرگز زير بار پستى و ذلّت نمىروم ، روز قيامت در آن هنگام كه فاطمه عليها السّلام با پدرش ملاقات مىكند ، شكوهء آنچه را كه از ناحيهء امّت پدر ، به فرزندانش رسيده به آن حضرت خواهد كرد ، احدى از كسانى كه حضرت زهرا عليها السّلام را در مورد فرزندانش آزردهاند ، وارد بهشت نمىگردند .
آيا كشته شدن در راه خدا سعادت است يا هلاكت ؟
گويا بعضى از كوتهنظرانى كه به مقام ارجمند و سعادتمندانهء شهادت پى نبردهاند چنين گمان مىكنند كه خداوند چنين كارى را ( شهادت
هامش
( 1 ) . يعنى فاصله بين قبر من و قبر پدرم نزديك است ، زيرا بين كربلا و نجف حدود دوازده فرسخ است . ( مترجم ) .