نمايندگى را به دربار خان بزرگ به مغولستان اعزام كرد ، گروه نخست پس از يك راهپيمايى پانزده ماهه در سال 1246 م در سيرا اردو ، نزديك قراقورم ، به لشكرگاه سلطنتى مغولان رسيد . گيوك - خان مغول - كه شمارى از مسيحيان نسطورى در جمع مشاورانش حضور داشتند ، فرستادگان پاپ را با مهربانى پذيرفت . ولى پس از خواندن نامهء پاپ كه وى را به عيسويت دعوت مىكرد به خشم آمد و در پاسخ نامهء پاپ به او فرمان داد كه همراه كليهء زمامداران باخترى براى بيعت با وى به درگاهش برود . با وجود اين پاپ اينوسنت همچنان اميدوار بود كه بتواند روزى مغولان را مسيحى كند . « 1 »
دومين هيأت نمايندگى پاپ در سال 1247 م در تبريز به حضور بايچو ، سرادار مغول ، رسيده بود . بايچو در نظر اين فرستادگان مردى جسور و ناخوشايند جلوه مىكرد ، حاضر شده بود كه برضد ايوبيان با صليبيها ، همپيمان گردد . زيرا كه وى هوس رسيدن به بغداد را در سر مىپروراند و اگر حضور لشكرى از مبارزان صليبى نظر مسلمانان شام را به جاى ديگر معطوف مىكرد ، او آسانتر به مراد خودش مىرسيد . از اين رو دو پيك را همراه فرستادهء پاپ به رم فرستاد ، اما آن دو پس از سپرى كردن يك سال در آن شهر خبر آوردند كه بستن چنين پيمانى در حال حاضر ممكن نيست . « 2 »
در پى آن در دسامبر 1248 م كه سلطان لويى در قبرس بود ، دو تن مغول ، خود را به عنوان نماينده يكى از سرداران مغول به نام الجيلهاى ، گماشتهء خان بزرگ در موصل ، معرفى كردند و نامهاى را مبنى بر هواخواهى صميمانه مغولان از مذهب عيسوى به وى تقديم داشتند . لويى كه از اين واقعه بسيار شادمان بود ، دو برادر را كه هر دو عربى بلد بودند ، از سوى خود روانهء دربار مغولان كرد . اين فرستادگان همچنان كه فراخور يك خان بيابانگرد نوعيسوى بود ، نمازخانهاى قابل حمل و چند يادبود مقدس براى تزيين محراب آن را با اضافهء چند هديهء مادى ديگر به پيشكش بردند . اما اين فرستادگان زمانى به مغولستان رسيدند كه گيوك قاآن مرده بود ، هداياى لويى نيز از سوى نايبان سلطنت به عنوان خراج تلقى گرديد و تنها چيزى كه فرستادگان براى لويى آوردند اين بود كه اين كار را همه ساله تكرار كند . با وجود اين رفتارِ بيرون از انتظار ، لويى همچنان اميدوار بود كه بتواند روزى مغولان را به كيش عيسوى درآورد . « 3 »
هامش
( 1 ) . تاريخ جنگهاى صليبى ، رانسيمان ، ج 3 ، ص 310 .
( 2 ) . همان ، ص 311 .
( 3 ) . همان ، ص 312 .