كه پاى شاميان را به آنجا گشود و سرانجام موجب ظهور صلاح الدين ايوبى و تسلط وى بر مصر گرديد .
صلاحالدين ايوبى ( 532 - 589 ه / 1138 - 1193 )
صلاح الدين يوسف بن ايوب ملقب به الملك الناصر ، بنيانگذار سلسلهء ايوبى و قهرمان بزرگ جنگهاى صليبى است . او دوران كودكى و جوانى را همراه پدرش در خدمت نور الدين زنگى سپرى كرد و در 27 سالگى همراه عمويش ، اسدالدين شير كوه ، به مصر عزيمت كرد .
اما داستان عزيمت شير كوه - كه او را نيز بايد يكى از قهرمانان جنگهاى صليبى به شمار آورد - از اين قرار بود كه منازعه ميان دو تن از رجال سياسى به نامهاى ضرغام و شاور در مصر بر سر منصب وزارت فاطميان ، موجب گرديد كه ضرغام از صليبيها و شاور از نورالدين كمك بگيرد . ضرغام جزيهاى يك ساله را به صليبيها پيشنهاد داد ، در حالى كه پيشنهاد شاور به نور الدين پرداخت 13 خراج مصر در مقابل اين كمك بود .
نور الدين از اين پيشنهاد به طمع افتاد و اسدالدين شير كوه را كه در اين هنگام ولايت حمص را به اقطاع « 1 » داشت به يارى او فرستاد . در اين سفر شير كوه برادر زادهء جوانش يعنى صلاح الدين ايوبى نيز وى را همراهى مىكرد .
سپاه نورالدين در ربيع سال 559 ه / 1164 م به بلبيس رسيد و در آنجا با سپاه فاطميان به فرماندهى ضرغام درگير شد . جنگ با شكست و قتل ضرغام پايان يافت و پس از آن شاور بلافاصله عهدهدار وزارت شد . اما وى از عهدى كه با نورالدين كرده بود سرباز زد و از ورود شير كوه به قاهره نيز جلوگيرى كرد . « 2 »
پس از آن اسدالدين دو نوبت ديگر نيز به مصر لشكر كشيد و در طى همين دوران زندگى را بدورد گفت . لشكركشيهاى اسدالدين به مصر حايز اهميت بسيار است ، زيرا در نهايت موجبات اتحاد مصر و شام و در نتيجه آزادى اورشليم را فراهم آورد . به اعتقاد رانسيمان ، شيركوه نخستين كسى در جهان اسلام بود كه به فراست دريافت براى آزادى فلسطين نخست
هامش
( 1 ) . اقطاع يا قطيعه يا نان پاره ، ملك يا زمينى را گويند كه از جانب خليفه يا سلطان به يكى از امرا به عنوان استغلال ( بهرهبردارى از عوايد ) يا تمليك ( مالكيت ارضى ) واگذار شود ( دايرة المعارف فارسى ) .
( 2 ) . فى التاريخ العباسى و الفاطمى ، ص 360 .