سر انجام در سال 1095 م در كلرمون فرانسه كنگرهاى تشكيل گرديد كه شمار بسيارى از سران و بزرگان اروپا در آن شركت داشتند . پاپ در آنجا به ايراد سخن پرداخت و از سران اروپا خواست كه اختلافاتشان را كنار بگذارند و براى آزادى كليساى مقدس عازم جنگ با مسلمانان شوند . سخنان پاپ بسيار كارگر افتاد و چنان تأثيرى به جاى نهاد كه هنوز كنفرانس تمام نشده بزرگان اروپا اختلافها را كنار گذاشته فرياد برآوردند : « اين خواست خداوند است ، اين خواست خداوند است » . پاپ از اين شعار خوشنود گشت و طى سخنانى مقررات مربوط به اعزام را تبيين كرد و گفت : « آرى خداوند چنين مىخواهد . چرا كه اگر جز اين بود ، شما همگان اين شعار را بر زبان نمىآورديد . بنابراين بايد شعار شما در ميدان نبرد نيز ، همين باشد . پس راه خويش را در پيش گيريد . نيازى به بردن پيران و افتادگان و زنان نيست ، مگر آنهايى كه با شوهران ، برادران و خويشاوندانشان بيايند . هيچ كشيشى حق رفتن ندارد مگر آنكه از اسقف خود اجازه گرفته باشد . توانگران بايد به نيازمندان كمك كنند . شما بايد صليب را شعار خويش قرار دهيد و آن را بر شانه يا سينه نصب كنيد » « 1 » .
پس از اعلام آمادگى مردم ، از سوى پاپ موارد زير مورد تأكيد قرار گرفت :
1 . كسانى كه به جنگ مىروند از پرداخت جريمهء گناهانشان معافند .
2 . كليسا موظف است اموال و دارايى جنگجويان را نگهدارى كند و پس از بازگشت به آنها تسليم گرداند .
3 . جنگجويان بايد علامت صليب را به شانهء خود بدوزند .
4 . هر كس صليب را بر مىگيرد بايد سوگند ياد كند كه تا رسيدن به اورشليم از پا ننشيند و چنانچه از نيمه راه برگردد يا از عزيمت چشم بپوشد ، از جامعهء عيسويان رانده مىشود .
5 . كشيشان و راهبان بدون اجازهء اسقف يا راهب اعظم خود حق برگرفتن صليب ندارند .
6 . از شركت افراد سالمند و ناتوان بايد جلوگيرى شود و كسى حق ندارد كه بدون صوابديد مشاور روحانى خود عزم جهاد كند « 2 » .
هامش
( 1 ) . همان .
( 2 ) . تاريخ جنگهاى صليبى ، رانسيمان ، ص 144 . نيز ، ر . ك . تاريخ اورشليم ، حميدى ، سيد جعفر ، انتشارات امير كبير ، تهران 1364 ، ص 207 .