حال آنكه چنين نيست . ما در تاريخ اسلام دربارهء مسيحيان پيش از هر اقدامى گفت و گوى جعفر بن ابىطالب به عنوان فرستادهء پيامبر ( ص ) با پادشاه حبشه و نيز دعوت به مباهله را داريم . از آنجا كه داستان مباهله در تاريخ اسلام حايز اهميت فراوان است . خلاصه آن را به نقل از يك مستشرق مسيحى يعنى لويى ماسينيون مىآوريم ؛ كه در اين باره مىنويسد :
الف ) هنگامى كه قلمرو دولت اسلامى نبوى گسترش يافت و به يمن رسيد ، در شوال سال دهم هجرى ، جمهورى عيسوى نجران هيئت سياسى هفتاد نفرهاى به مدينه فرستاد . تركيب هيئت عبارت بود از چهارده نفر از اشراف نجران ، رؤساى سياسى - مذهبى سهگانه نجران :
عاقب ( / رئيس خدمات شهرى ) السيّد ( / مدير كاروانهاى نجران ) ، اسقف ( / كشيش بزرگ و بازرس مدارس و ديرهاى نجران ، رابط دولت مسيحى نجران با ديگر دُوَلِ مسيحى جهان ) . اين هيئت براى گفت و گو با محمّد ( ص ) به مدينه آمد .
ب ) هيئت اعزامى سراپا لباس ابريشمى و حرير پوشيده بود و در ميدانگاه اطراق كرده بود ، پيامبر ( ص ) به آنان اجازه داد تا در مسجدش به قبله خويش ( به سوى مشرق ) نماز برند .
ج ) پس از آنكه پيرامون پيامبر اسلام ( ص ) حلقه زدند ، محمد ( ص ) آنان را به خاطر اعتقاد به الوهيت مسيح سرزنش نمود و به اسلام دعوتشان كرد . كار به مجادله كشيد و امر دعوت مشوب شد . پيامبر ( ص ) به آنان پيشنهاد كرد كه مباهله كنند . اين پيشنهاد مبتنى بر نزول فورى آيه 61 سورة آل عمران بود « 1 » . قرار بر اين شد كه در صبح روز چهارم شوال سال دهم هجرى ( پانزدهم ژانويه سال 631 ميلادى ) ملاعنه و مباهله نمايند .
د ) هيئت مسيحى نجران با يكديگر شور و مشورت بسيار كردند . سپس سران مسيحى هيئت در صبح روز موعود در ميعادگاه حاضر شدند تا انصراف خويش را از مباهله اعلام دارند و با پيامبر اسلام مصالحه كنند .
ه ) شروطى را كه مسيحيان در اين قرارداد پذيرفتند عبارت بود از اينكه در هر ششماه هزار حلّه اوقى در ماه رجب و صفر هر سال بپردازند و ( قيمت هر حلّه برابر بود با يك اوقيه نقره يا
هامش
( 1 ) . گويا دربارهء شمارهء آيه اشتباهى صورت گرفته و به جاى 61 ، 54 نوشته شده است . آيهء شريفه چنين است : « فَمَنْحاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ اْلعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ ابْناءَنَا وَ ابْناءَكُمْ وَ نِساءَ نا وَنِساءَ كُمْ وَ انْفُسَنا وَ انْفُسَكُمْ ثُّمَ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى اْلكاذِبينَ » ( هر كس پس از اين آگاهى كه بر تو رسيد ، در بارهء عيسى با تو مجادله كند ، بگو : بياييد فرزندان و زنان خود را به مباهله بخوانيم و نفرين خدا را بر دروغگويان قرار دهيم ) [ ال عمران ( 3 ) : 61 ] .