حزين لاهيجى ( 1103 - 1181 ه )
شيخ محمد على لاهيجى اصفهانى از اولاد شيخ زاهد گيلانى است .
وى در سال 1103 هجرى در اصفهان ولادت يافت . در حملهء افغانان به آن ديار از اصفهان هجرت كرد و چندى در بلاد ايران و عراق و حجاز سفر كرد و عاقبت به هند رفت و در همان جا مقيم شد . حزين در بنارس هند وفات كرد . آثارش عبارتند از : تذكرهء حزين ، تاريخ حزين و ديوان اشعار كه در چهار قسمت مدوّن شده است . غزليّاتش لطيف و سخن وى به سادگى مقرون است . سبك شاعرىاش بين مكتب شاعران قديم و شيوهء هندى مىباشد . ديوان اشعارش چاپ شده است .
« * » [ وصف نور يزدان على ( ع ) ]
غم چو در سينه لنگر اندازد * ديده در موج خون دراندازد
هوس توبه تا به كى در عشق * عقل بىمغز در سر اندازد
نشود خشك دامن تر من * گر به خورشيد محشر اندازد
غم گران گشته است ناله كجاست * تا غبارم به صرصر اندازد
مدّتى دست داشتم بر دل * عاشقى تا چه در سر اندازد
ترسم اكنون ز تنگناى دلم * صبر را رخت بر در اندازد
نه حريف سپهر كج نقشم * قرعه بر نام ديگر اندازد
اين دغل پيشه تا به كى هر دم * كعبتينى به ششدر اندازد 93
از كه نالم كه خوى خيره مرا * زنده در كام اژدر اندازد
ديده غمّاز گشته مىترسم * اشكم از چشم دلبر اندازد
هامش
( * ) ديوان حزين لاهيجى ، انتشارات كتابفروشى خيّام ، تهران 1350 ه . ش .