دكتر قاسم رسا ( وفات 1356 ش )
دكتر قاسم رسا در سال 1290 ه . ش در تهران ولادت يافت و در جوانى به مشهد رفت و تا آخر عمر در آنجا بزيست ، بدين جهت شاعر خود را پرورش يافتهء خراسان مىداند . پدرش شيخ محمد حسن رسا مردى مؤمن و خوش مشرب بود . رسا در سال 1315 ه . ش از رشتهء طب فارغ التحصيل و در خراسان به طبابت مشغول شد . طبع روان وى در شاعرى و معلوماتى كه در لغت و ادب داشت موجب آمد كه شعرش مورد قبول همگان قرار گرفت و به سمت ملك الشعرائى آستان قدس رضوى نائل آمد . بيشتر اشعارش در مدايح اهل بيت ( ع ) و پند و اندرز است . ديوانش چاپ شده است .
« * » [ ماهِ انجمن ]
باد بهار پرده ز روى چمن گرفت * سرمايهء شباب ، جهان كهن گرفت
بستان پرند سبز بهارى به بر كشيد * صحرا قباى زرد خزانى ز بر گرفت
بلبل به روش شاخهء گل آشيان نهاد * قُمرى سراغ سرو و گل و ياسمن گرفت
نرگس گرفت جام مُل از شاخ ارغوان * نسرين به بوسه كامِ دل از نسترن گرفت
ديگر مزن ز مشك ختن دم كه صبحدم * بوى گل بنفشه ز چين تاختن گرفت
بستان ز سبزه رونق باغ بهشت يافت * صحرا ز لاله رنگ عقيق يمن گرفت
برچيد آشيان ز چمن زاغ تيره بخت * بلبل به باغ آمد و جاى زغن گرفت
تا مشك تر ز باغ برد ارمغان ، نسيم * سنبل گره ز زلف شكن در شكن گرفت
پوشيد سبزه دامن صحرا و باغ و راغ * گلهاى سرخ ساحت دشت و دمن گرفت
دوزندهء بهار ز ديبا و پرنيان * اندازه بهر قامت گل پيرهن گرفت
هامش
( * ) ديوان دكتر قاسم رسا ، ملك الشعراى آستان قدس ، كتابفروشى باستان ، مشهد .