جلال الدين همائى ( سنا ) ( 1278 - 1359 ه . ش )
جلال الدين همائى متخلّص به « سنا » در اصفهان ولادت يافت . وى فرزند ميرزا ابو القاسم محمد نصير متخلّص به « طرب » كوچكترين فرزند شاعر عارف هماى شيرازى است . استاد فقيد همايى تحصيلات مقدّماتى خود را ، در كودكى نزد پدر و مادر آغاز كرد و به مرور زمان در تحصيل علوم عقلى و نقلى و رياضيات و نجوم به مقام شامخ استادى رسيد .
استاد همايى در سال 1307 ه . ش به خدمت رسمى در وزارت معارف درآمد و كمكم به استادى دانشگاه تهران رسيد .
آثار استاد فقيد بسيار است از آن جمله : غزالى نامه - تصحيح نصيحة الملوك غزّالى ، تصحيح و تحشيهء التفهيم بيرونى و مصباح الهدايهء عز الدين محمود كاشانى ، تاريخ ادبيّات فارسى ، صناعات ادبى ، مولوى نامه و آثار ديگر . همائى شاعرى استاد و سخندانى بنام بود .
ديوان اشعارش تحت عنوان « ديوان سنا » چاپ شده است .
« * » منقبت مولى الموالى حضرت مولانا و مقتدانا امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام
تا به كى افسانه از دارا و اسكندر كنى * قصّه بايد از امير المؤمنين حيدر كنى
گر حديث راست مىخواهى و گفتار درست * مدح بايد از شه دين حيدر صفدر كنى
تا به دست و خامهات يارايى مدح على است * حيف باشد حرف ديگر ثبت در دفتر كنى
راست خواهى حق نباشد كاين گهر لفظ درى * جز كه اندر حرف حق در صحبت ديگر كنى
وصف شاه اوليا نعت شه مردان بيار * دفتر شعر و ادب را تا ازو زيور كنى
جان تازه در تن افسرده مىآيد به رقص * در مديحش تازه چون طبع سخن گستر كنى
خامه در نقش علىّ بتشكن زن تا به چند * خامهء مانى تراشى ، رندهء آزر كنى
ناسزايان را ستودن بت تراشيدن بود * خود هنر ضايع چرا در پيشهء بتگر كنى
خامه فرسودن به مدح خواجگان جاه و مال * عمر فرسودن بود ، آن به كه اين كمتر كنى
با دروغى چند ، تا چند از ره بيم و اميد * از يكى افسار گيرى بر يكى افسر كنى
هامش
( * ) ديوان سنا ، مجموعهء اشعار استاد علامه جلال الدين همايى ، ج 1 ، به اهتمام دكتر ماهدخت بانو همايى ، تهران 1364 ش . )