گلشن آزادى ( 1319 - 1394 ه . ق )
على اكبر گلشن آزادى فرزند حاج محمد در تربت حيدريه ديده به جهان گشود . وى پس از تحصيل مقدّمات علوم ادبى در هيجده سالگى به مشهد آمد و به شغل روزنامهنگارى پرداخت . گلشن « روزنامهء آزادى » را مدت 50 سال بدون وقفه در مشهد انتشار داد . وى در انواع شعر طبع آزمايى مىكرد . همچنين تذكرهاى دارد به نام « گلشن ادب » كه مشتمل است بر شرح احوال و اشعار شعراى خراسان . گلشن در تير ماه 1353 ه . ش چشم از جهان فرو بست .
ديوان اشعارش چاپ شده است .
« * » به پيشگاه مولى ( ع )
از در درآمد آن بت سيمين بر * با چهر تافته چو مه انور
مشكوى من ز مشك دو زلف او * آگنده شد ز غاليه و عنبر
گفتى بدان صباحت و نيكويى * شوخى نيافريده خدا ، ديگر
سر وى به سان قدّ بلند او * نا داده ياد غاتفرو كشمر 198
نوباوهء بهار و قدش طوبى * پروردهء بهشت و لبش كوثر
دو رخ چو باغ پر ز گل و نسرين * دلبند و روحبخش و روانپرور
مير بتان آذرى و ما را * عشق رخش زده است به دل آذر
ماهى نديده است چنو گيتى * تركى نزاده است چنو مادر
گاه سخن ز حقّهء ياقوتش * بس تنگها پراكند از شكر
ويژه به گاه وجد چو برخواند * مدح على ولى خدا از بر
هامش
( * ) ديوان گلشن آزادى ، چاپخانهء آزادى ، مشهد ، 1333 ه . ش .