صادق سرمد ( وفات 1339 ه . ش )
صادق سرمد در خانوادهاى روحانى در تهران متولد شد و از دانشكدهء حقوق فارغ التحصيل شد . از 33 سالگى به وكالت دادگسترى پرداخت و در دورهء 18 مجلس شوراى ملّى به نمايندگى انتخاب شد .
سرمد تا سال 1320 آثار منثور و منظوم خود را در جرايد و مجلات ادبى ايران و هندوستان منتشر مىكرد . وى امتياز روزنامه « صداى ايران » را به دست آورد و مدت 6 سال آن را منتشر كرد . وى در انواع شعر طبع آزمايى كرد امّا بيشتر توجهش به قصيدهسرايى بود . سرمد در بديههگويى دست داشت .
« * » رهبر آزادگان
اگر هزار بشير آمد و نذير آمد * محمّد است كه بىمثل و بىنظير آمد
مزاج عالميان چون به شور و شر گرديد * به خبر جامعه خير البشر بشير آمد
به دور پادشه عادلى كه پيش درش * قصور عاليهى قيصرى قصير آمد
ز آسمان رسالت بتافت ختم رسل * كه چرخ معدلت از طلعتش منير آمد
عقول ناقصه از شرم دم فرو بستند * كه عقل كامل و كل در سخن دلير آمد
به قدرت صمدى در صنم شكست افتاد * كه دور سلطنت واحد قدير آمد
بساط ظلم برافتاد از بسيط زمين * بشير عدل الهى چو بر سرير آمد
نخست مرد خدايى كه دست بيعت داد * رسول را به صباح و مسا ظهير آمد
على ولى خدا صاحب ولايت بود * كه بهر نصرت حق ناصر و نصير آمد
بدان مثابه كه هارون وزير موسى بود * على معين رسول آمد و وزير آمد 196
هامش
( * ) سرودههايى براى مولا على ( ع ) ، كتابسرا ، تهران ، خرداد ماه 1363 ش .