اسلام بطور مثبت و فعّال بر اساس لغو نژادپرستيها و ساير موانعى كه ميان مردم مسلمان و جامعه اسلامى باعث تفرقه مىگردد و خودخواهى و نارضايتى در بين مردم ايجاد مىكند مبتنى گشته و تشكيل خانواده را بر اساس مساوات در اسلام استوار نموده است ، نه بر پايهء حسب و نسبها و عبد الملك اين واقعيّت تابناك را درك نكرده بود از اين رو به امام عليه السّلام اعتراض مىكند كه چرا آن حضرت با كنيزى بيچاره پس از آزاد ساختنش ازدواج كرده است ؟ ! چه عيب و يا سرزنشى متوجه امام است بلكه ملامت و سرزنش ملامت جاهليّت و عادات زشت آن است مورخان مىگويند : عبد الملك همين كه نامهء امام عليه السّلام را خواند ، متحير شد و گفت :
« براستى كه على بن حسين به چيزى كه مردم آن را پست مىشمارند ، افتخار مىكند . » « 1 »
( 1 )
نامهء امام به عبد الملك
امام عليه السّلام نامهاى به عبد الملك نوشت و در اين نامه او را به تقواى الهى و لزوم اطاعت وى دعوت كرد ، عبارت نامه چنين است :
« اما بعد ، همانا ، عزّت تو هرچه بيشتر به خدا وابسته است و از هر چيز بيشتر به او نيازمندى ، بنابراين اگر به وسيلهء او عزّت يافتى پس به خاطر او از بزهكاران درگذر زيرا قدرت تو وابسته به اوست و به سوى او بازمىگردى ، و السّلام . . . » « 2 »
اين نامه با تمام اختصارش از بليغترين نامههاى عربى است كه مشتمل بر امر بسيار مهمّى به شرح زير است :
هامش
( 1 ) عقد الفريد : 7 / 121 .
( 2 ) بصائر و ذخاير ، ابو حيّان توحيدى : ص 217 ، بهجة المجالس و انس المجالس : 2 / 321 - 322 .