جوّى از سختگيريهاى سياسى را به وجود آورد كه در قساوت و مرارت كسى نظير آنها را نديده بود ، ما برخى از مظالم او را به اختصار بيان مىكنيم .
( 1 )
خونريزى حجاج
اين طاغوت ستم پيشه بناحق خون مسلمانان را ريخت ، دميرى مىگويد :
« حجّاج از خونريزى و ارتكاب جنايت بىسابقه بازنمىايستاد » « 1 » از كشتار بىرحمانهء وى غير از كشتار در صحنههاى جنگ تا صد و بيست هزار نفر را بر شمردهاند . « 2 » و بعضى صد و بيست هزار گفتهاند ، « 3 » او خود بر خونريزى نابجاى خويش رسما اعتراف كرده ، مىگويد : به خدا سوگند ، كه امروز مردى را روى زمين سراغ ندارم كه بيش از من جرأت بر خونريزى داشته باشد . « 4 » براستى كه شمشيرش را در گردن قاريان قرآن و عابدان و عالمان قرار داده بود به اين دليل كه ايشان قيام ابن اشعث را تأييد كرده بودند و از جمله كسانى كه با شكنجه كشته شدند عالم بزرگ سعيد بن جبير يكى از بزرگان شيعه بود كه حسن بصرى در سوك او مىگويد : به خدا قسم كه سعيد بن جبير روزى از دنيا رفت كه تمام مردم روى زمين از مشرق تا مغرب همگى به علم او نيازمند بودند . « 5 »
( 2 )
توهين به پيامبر
حجاج از سرسختترين دشمنان پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - و از كينهتوزترين افراد نسبت به آن حضرت بود و عبد الملك را بر پيامبر اكرم ( ص ) ترجيح مىداد ، خداى متعال را در حضور مردم مخاطب قرار داد و گفت : آيا
هامش
( 1 ) حياة الحيوان : 1 / 167 .
( 2 ) تهذيب التّهذيب : 2 / 211 ، تيسير الوصول : 4 / 31 .
( 3 ) حياة الحيوان : 1 / 170 .
( 4 ) طبقات ابن سعد : 6 / 66 .
( 5 ) حياة الحيوان : 1 / 171 .