تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى ) — صفحة 1352

مساهمون:

ص١٣٥٢
وصفشان فرمود : « همچنان كه از كتاب خدا مىآموزيد و در آن مىخوانيد ، از پرستندگان خدا باشيد » « 1 » و در وصفشان فرمود : « همان كسان كه اگر در زمين مكانتشان دهيم ، نماز مىگزارند و زكات مىدهند و امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و سرانجام همه كارها با خداست » « 2 » و اينان همان كسانىاند كه امير مؤمنان عليه السلام در وصفشان فرمود : « خوشا آنان كه دل از اين جهان گسستند و بدان جهان بستند . آنان مردمىاند كه زمين را گستردنى خود گرفته‌اند و خاك آن را بستر . و آب آن را طيب . قرآن را به جانشان بسته دارند و دعا را ورد زبان . چون مسيح دنيا را از خود دور ساخته‌اند » . « 3 » و نيز امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « و اين روزگارى است كه در آن رهايى نيابد جز با ايمانى بىنام و نشان ، گمنام در نظر مردمان ، اگر باشد ، نشناسندش ، و اگر نباشد ، نپرستندش . اينان چراغ‌هاى هدايتند و راهنمايان شب‌روان بيابان ضلالت . نه فتنه جويند و نه سخن اين را بدان رسانند و نه زشتى كسى را به گوش اين و آن خوانند . خدا درهاى رحمت خود را به روى اينان گشوده است و سختى عذاب خويش را از آنان بر طرف فرموده . اى مردم ! به زودى بر شما روزگارى خواهد آمد كه اسلام را از حقيقت آن بپردازند ، همچون ظرفى كه واژگونش كنند . مردم ! همانا ، خدا شما را پناه داده است ، و بر شما ستم روا ندارد ، اما پناهتان نداده است كه در بوتهء آزمايشتان در نيارد ، خداوند فرموده : « همانا در اين نشانه‌هاست و گرچه بوديم ما آزمايندگان » . « 4 » ما به يك مصيبت كور تاريك گرفتار شده‌ايم . آن چنان كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « و مبادا بزرگى كسى موجب شود كه رنج اندك او را بزرگ شمارى و فرودى رتبهء مردى سبب شود ، كوشش سترگ وى را خوار به حساب آرى . و آنجا كه كار بر تو گران شود و دشوار و حقيقت كارها ناآشكار ، به خدا و رسولش بازآر ، چه خداى تعالى مردمى را كه دوستدار راهنمايىشان بوده گفته است : اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، خدا و رسول و خداوندان امر خويش را فرمان بريد ؛ پس اگر در چيزى با يكديگر خصومت ورزيد ، آن را به خدا و رسول بازگردانيد ، و بازگرداندن به خدا ، گرفتن محكم كتاب او قرآنست و بازگرداندن به رسول ، گرفتن سنّت جامع اوست كه پذيرفتهء همگان است » . « 5 » و نيز امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « مردم ! آن كه راه آشكار را بپيمايد به آب درآيد و آن
هامش
( 1 ) . آل عمران : 79 ( 2 ) . حج : 41 ( 3 ) . نهج البلاغه ، كلمات قصار 104 ( 4 ) . مؤمنون : 30 ، نهج البلاغه ، خطبه 103 ( 5 ) . نهج البلاغه ، نامه 53