اميران « در آن بزمگه » « 1 » مستشير * به تدبير و تمهيد آن دار و گير
نمودند تا چاشتگه گفتگو * نشد چاره كار از هيچ سو
1390
سپهدار يل والى نامدار * چنين كرد تدبير از بهر كار
در آنجا كه مىبودشان بزمگه * به دستور رومى شود رزمگه
به صحرا نگردند رزمآزما * نسازند خود را قرين بلا
به افغان چو روباهبازى كنند * . . . . . . « 2 » رزمسازى كنند
بسازند در دور اردو جرى * كه محفوظ ماند ز غم لشكرى
1395
بيامد نسقچى « 3 » كه تيپ غلام * عنان تاب كردند از آن مقام
به اردو نمايند رجعت چو سيل * به پيكار دشمن ندارند ميل
غلامان نگشتند راضى به اين * كه اين اوّلِ عجز باشد به كين
به اردو بشد قولّلر نامدار * كه شايد كُنَدْشان به جرأت سوار
نگشتند ياران مردانه كيش * ز ادبار ماندند بر جاى خويش
1400
كشيد آن كشاكش ازيشان بچاشت * فلك هم برايشان بلا را گماشت
شد افغان ز سگزى چو سيل دمان * روان همچو نكبت سوى اصفهان
به آرام و تمكين شده رزم ساز * روان پنج تيپ آن سگان چون گراز « 4 »
هامش
( 1 ) . كلمات داخل گيومه حدسى است .
( 2 ) . در اينجا جاى دو كلمه خالى است .
( 3 ) . نسقچى : پاسبان و محافظى كه از جانب پادشاه مقرّر شده باشد ، به خصوص در نظم سپاه .
( 4 ) . دربارهء جزئيات جنگ گلونآباد و ترتيب سپاه ايران و افغان نك : لكهارت ، همان ، صص 160 - 165 .
متأسفانه نسخهء اصل در اينجا پايان يافته است و گويا ناظم قصد آن داشته تا رخدادهاى بعدى را نيز گزارش كند ؛ هر چند از تركيب صحافى كتاب به دست مىآيد كه نبايد صفحات زيادى از آن افتاده باشد .
آقاى روضاتى در پايان نسخهء خود كه از روى نسخهء اصل استنساخ كردهاند ؛ چنين مرقوم فرمودهاند :
مقدار موجود منظومه ( مكافاتنامه ) در 117 صفحه در ماه مبارك رمضان 1409 استنساخ شد و الحمد لله رب العالمين نسخهء اصل خط ناظم كه بدست آمد 60 برگ است ( 120 صفحه ) كه يك برگ از آغاز آن افتاده و مقدار مفقود آخر نسخه معلوم نيست .