69 - ر ، پ و برگ 80 - پ ) .
و در مورد ديگر نوشته است : « از بعضى از ثقات معروف به صدق لهجه شنيدم كه گفت كه پادشاه را صدقات و خيرات بسيار هست و بنا بر عدم وجود عالم عارف مؤتمن مخلص خيرخواه پادشاه دين پناه كه اصلا نظر در حطام دنيا و جاه خود ندارد و مقصد او منحصر در حفظ پادشاه است ، در درگاه با تمكن تام به مستحقين نمىرسد و تحصيل آنچه مقصود است نمىشود ، حتى آن كه گفت كه ، اگر خواهى صدق مقدمه مذكورهام به معاينت بدانى ، در قسمت سيصد و ده تومان سيورغال براتى نظر كن تا بدانى كه ايصال حق به مستحقين و تحصيل مقصود به آسانى ميسّر نيست و خيرخواه مذكور متمكّن در درگاه عرش اشتباه وجود ندارد . ( برگ 84 - پ ، 85 - ر و نك : برگ 86 - پ ) . همانطوركه از عبارت به دست مىآيد ، وى وجود عالمى مجتهد را در درگاه براى جلوگيرى از اين خطاها لازم مىداند .
12 - نصرة الاصحاب وى در چند مورد در كتاب همم الثواقب خود از اين كتابش ياد كرده است . ( برگ 15 )
13 - رسالهء اثبات الواجب كه در 1036 آن را به پايان برده است .
14 - رسالة فى استقلال البكر الرشيدة على النكاح . در مجموعهء 3333 كتابخانهء مجلس رسالهاى با عنوان ولايت پدر و جد در نكاح موجود است .
15 - رسالة فى تحريم الصلاة فى المكان المغصوب كه در سال 1042 آن را به پايان برده است . « 1 » نسخهاى از آن در مجموعهء 3333 كتابخانهء مجلس موجود است كه حواشى مؤلف نيز در كنار آن به چشم مىخورد . گفتنى است كه اين مجموعه در قرن يازدهم كتابت شده و مشتمل بر برخى از رسالههاى على نقى است . « 2 »
16 - رسالهء لزوم وجود مجتهد در عصر غيبت كه نسخهاى از آن در كتابخانهء مجلس به شمارهء 2813 ( و گويا به خط مؤلف ) موجود است . « 3 » وى اين رساله را در اثبات وجود مجتهد در عصر غيبت نوشته و شمار زيادى روايت در اين باب آورده است . وى پس از بحثى طولانى در اين باره ، به اجازات برخى از علما از جمله نوادهء شهيد ثانى ، شيخ بهائى و ميرداماد در حق خود استناد كرده تا ثابت كند خود از جمله مجتهدان عصر مىباشد ، چه اين اجازات خود وسيلهاى براى شناخت مجتهدان است .
هامش
( 1 ) . آقابزرگ ، الروضة النضرة ، صص 418 - 419
( 2 ) . نك : حائرى ، عبد الحسين ، فهرست نسخههاى خطى كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، ج 10 ، ص 1128
( 3 ) . حائرى ، فهرست نسخههاى خطى كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، ج 10 ، ص 1828 . گذشت كه اين رساله در ميراث اسلامى ايران به چاپ رسيده است .