سير البلاد ؛ از : ملا محمد مراد بن عبد الرحمن ( قرن 11 ) ؛ اين اثر ترجمهاى است از كتاب آثار البلاد و اخبار البلاد قزوينى . نسخهاى از آن به شمارهء 3292 و 3293 در كتابخانهء آية اللّه مرعشى موجود است . دو ترجمه از اين كتاب به فارسى منتشر شده است .
ترجمهء كنز الدقائق ؛ از : ميرزا محمد بن محمد رضاى قمى مشهدى ( ق 12 ) ؛ كتاب در اصل از خود مترجم است و وى پس از تأليف ، به ترجمهء فارسى آن همّت گماشته است . بنا به آنچه در فهرست مرعشى ( ج 12 ص 182 ) آمده ، ترجمه به شاه سلطان حسين تقديم شده است . نسخهء آن به شماره 4219 در همان كتابخانه نگهدارى مىشود .
كاشف الاستار ؛ از : نصير الدين حسين بن عبد الوهاب طباطبائى بهبهانى ( قرن 11 ) ؛ كتاب فوق ترجمهء كتاب احقاق الحق و ازهاق الباطل قاضى نور اللّه شوشترى ( م 1109 ) است كه آن را در رد بر فضل الله بن روزبهان نگاشته است . نسخهاى از آن كه تنها شامل مباحث اصول و فقه شيعه مىشود به شمارهء 1417 در كتابخانهء آية اللّه مرعشى موجود است . بنا به نوشتهء مترجم ( برگ آخر ) ترجمهء وى در سال 1094 در مشهد مقدس خاتمه يافته است . وى كتاب را تنها ترجمهء تحت اللفظى كرده و ظاهرا چيزى از خود بر آن نيفزوده است .
ترجمهء مجمع البيان ؛ از : محمد تقى بن محمد مقيم يزدى ( قرن 12 ) ؛ ترجمهاى است از كتاب تفسيرى مهم مجمع البيان طبرسى كه ج 1 و 2 آن در نيمهء رمضان 1099 پايان يافته است . نسخهاى از دو جلد اين كتاب به شمارهء 7436 در كتابخانهء آية اللّه مرعشى موجود است كه آغاز ندارد .
ترجمهء عدة الداعى ؛ از : نصير الدين محمد بن عبد الكريم انصارى ( قرن 10 ) ؛ در معرفى كتاب در فهرست مرعشى ج 3 ، ص 326 آمده است : ترجمهء تحت اللفظى كتاب عدة الداعى ابن فهد حلى است كه در هرات صورت گرفته و به امير قزاق خان بن محمد خان در دوازدهم شوال 968 تقديم شده است . آنچه در پايان كتاب آمده ، نشانگر آنست كه ترجمه توسط مترجم فوق در سال 1063 خاتمه يافته است ؛ وى نوشته است « و ملتمس از ناظرين اين ترجمه آن كه مترجم را به دعاى خير يادآورى نمايند و اگر بر قصورى مطلع شوند ، مترجم را معذور فرموده ، در اصلاح بكوشند » . دربارهء تاريخ ترجمه مشكلاتى وجود دارد ؛ براى نسخههاى آن نك : فهرست وزيرى ج 2 ص 887 ؛ فهرست ملك ج 2 ص 138 ؛ ملى فارس ، ج 1 ، ص 260 ، ش 278
ترجمهء رسالة السعدية ؛ از : سلطان حسين واعظ دارالمؤمنين استراباد ؛ او مىگويد : « در سال هزار و هفتاد و هفت در عشر نود . . . اراد نموده كه رسالهء سعديه » از تصانيف علامه حلى را « كه در اصول كلامى و فروع فقهى نوشته شده ، ترجمه آن به فارسى نمايد تا نفع آن آمد و خير آن مؤبّد بر عرب و عجم مخلّد بماند » . نسخهاى از آن به شمارهء 5137 در كتابخانهء
صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى ) — صفحة 1125
مساهمون: الشيخ رسول جعفريان
ص١١٢٥