مشرّفه نمايند و يك سهم بقيه را در وجه متصدّيان بالمساوات به علاوهء يك عشر مذكور فوق رسانند .
مزرعهء موسومه به فيضآباد مشهوره به دهچى از مزارع مورچهخورت برخوار اصفهان با اراضى و صحارى و مجارى و باغات و قلاع و خيابانها و اشجار نابته در خيابانها و در حرايم آنجا كه اراضى آن به آب قنات موسومه به فيضآباد و به قنات موسومه به دهچى شرب مىشود ، و قنات ديگر آن كه موسوم به دولتآباد است ، به مزرعه مسعودآباد مزبور شرب مىشود بالتمام .
قريهء محدثه عاليجاه واقف موسومه به مؤمنآباد با اراضى تابعهء آن كه آب آن به مزرعهء فيضآباد مشهوره به دهچى مذكوره قبل ، شرب مىشود و به اين اعتبار در وقفنامچه ذكر آن نشده است . قنات بايره كه پود آن در جنب كمالآباد است و قنات آن از روى قنات جزآباد و جلاساباد و زمين اميرآباد مىگذرد و در پيش طاحونه گرگاب نزديك قنات كمالآباد است . و علامت دهكده و قلعه و باغات بايره دارد و موسوم به بهرامآباد بوده و در وقفنامچه قريهء مستحدثه واقف نوشته شده بالتمام .
قنات و مجرى المياه موسومه به گرگاب كه آب آن به اراضى كمالآباد و غيره وقفى عاليجاه واقف شرب مىشود بالتمام .
قريه مستحدثه عاليجاه واقف متصله به اراضى خيرآباد برخوار كه آب آن به اراضى كمالآباد مزبور شرب مىشود بالتمام .
قنات و مجرى المياه موسومه به باينچه كه آب آن به كمالآباد مزبور شرب مىشود .
مزرعهء رحمتآباد كه رحيمآباد نيز گفته مىشود ، محدود به رودخانه سهر [ ؟ ] و به قلعهء خرمآباد و به قنات احمدآباد و به اراضى مسعودآباد و به اراضى و صحارى و قنات و مجارى و دهكده و ابنيه و عمارات و باغات و قلاع و اشجار و اعيانات و غيرها بالتمام . طاحونتين معينتين كه يكى از آنها به آب گرگاب و ديگرى به آب اشرفآباد داير است ، هريك با آلات و ادوات حديديه و مجريه و خشبيه و غير ذلك بالتمام .
دفعهء ديگر كه وقف است بر كافّهء مؤمنين و متردّدين و عامه مسافرين و عابرين كه به قدرى كه متردّدان و مسافران در رباط منزل مىنمايند هركس وارد شود ، در آن منزل نمايد و توليت و نظارت و استصواب عالم و تصدّى آن به دستور مسطور است و مصرف آن به اين نحو است كه مال الاجارهء دكّان رباط صرف تعمير ضرورى آن و ملحقات آن شود ، به نحوى كه هميشه به حليهء آبادى و معمورى بوده ، متردّدان از آن منتفع شوند و وجه اجارهء دكان اگر از تعمير ضرورى رباط زياده باشد ، آن زياده را در مصارف موقوفات مكتوبه در تحت دفعهء
صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى ) — صفحة 925
مساهمون: الشيخ رسول جعفريان
ص٩٢٥