تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى ) — صفحة 898

مساهمون:

ص٨٩٨
حاصل املاك موقوفهء مذكوره تعمير نموده شود و تتمه را او متصرّف شود و إلّا كل حاصل را تصرف نمايد . و معلم مزبور در قريهء مذكوره ، اطفال و ساير اهل آن قريه و قرى و حوالى و حواشى آن را عقايد دينيه و مسائل شرعيه از نماز و روزه و غير ذلك از تكاليف اسلاميه و ضروريات دين به طريقهء حقهء اثنىعشريه تعليم و تفهيم نمايد . و اگر قريهء مزبوره از حليهء معمورى و مسكون بودن عارى شود ، در قراى قريبهء به آن كه معمور و مسكون بوده باشد ، به امر تعليم و تفهيم مشغول گردد . ديگر وقف صحيح شرعى نمود ، موازى ده جريب ديگر از اراضى مزروعى واقعه در قريه مزبوره را كه به موجب تفصيل ذيل است بر حمام قريهء مزبوره : قطعهء محدوده به شارع و به باغ ورثهء حاجى زين الدين و به ملك آقائى آقا هوشيار و به ممر صحرا چهار جريب . قطعهء محدوده به ممر آب و به ملك آقائى آقا هوشيار و به ملك ورثهء حاجيه بس خانم و به ملك ورثهء محمد شفيع دو جريب . قطعهء محدوده به ممر صحرا و به ملك واقف از طرفين و به باغ حاجى على اصغر چهار جريب . كه حاصل آن صرف تعمير حمام مزبوره شود و هميشه داير باشد . و تفويض نمود عالىحضرت واقف مشار اليه توليت موقوفات مزبوره را به حضرت صلاحيت و تقوى شعار آقا محمد حسين ولد مرحوم محمد شفيع و بعد از او به اولاد ذكور او ، هريك كه اسنّ و اصلح باشند و الّا به هريك كه اصلح باشد و اگر اولاد ذكور بالكليه منقرض شوند يا شرط اصلحيت در ايشان نبوده باشد ، به اصلح اولاد ذكور از اناث او . و اگر همهء اولاد ذكور او و اولاد ذكور از ذكور او و يا اولاد ذكور از اناث او در اسن بودن و اصلحيت مساوى باشند ، فيما بين ايشان قرعه بزنند . و اگر اين نيز مفقود باشد ، به اصلح اهل قريهء مزبوره كه اكثر مردم آن قريه و قرى حوالى آن ، او را اصلح دانند . و اگر اختلاف به هم رسد ، بنا بر قول اكثر بگذارند و اگر شخص موصوف به اين صفت متعدد باشد ، در ما بين ايشان قرعه بزنند تفويض نمود . نظارت وقف مزبور را به عاليجاه يوزباشى آقايان طرف مرحمت و غفران پناه خسرو آقا و اگر يوزباشى مزبور تعيين نشود ، به عاليجاه ريش سفيد حرم محترم عليهء عاليهء اصفهان . و شرط نمود كه پيوسته متولّى سعيى كه در كار بوده باشد ، در آبادانى موقوفات به عمل آورده نوعى نمايد كه كما ينبغى حاصل به عمل آيد و بعد از وضع ما يحتاج زراعت اوّلا
صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى ) — صفحة 898 | الشيخ رسول جعفريان