با توجه به آنچه گفته شد روشن مىشود كه در اين زمان قلمرو ايران دچار هرج و مرج و ناامنى شده بود و در نتيجهء فقدان حكومت مركزى ، حكام محلى به تدريج به استقلال نسبى دست مىيافتند و براى خود حكومت مستقلى تشكيل مىدادند .
در چنين شرايطى اسماعيل ميرزا به طرف اردبيل حركت كرد . در بين راه به تدريج به سپاهيان اسماعيل اضافه مىشد . « 1 » در سال 906 ه ق اردوى اسماعيل به سوى زنجان كوچ كرد ، انتخاب اين محل بدان سبب بود كه قبايل هوادار اسماعيل كه بيشتر در اين نواحى ساكن بودند مىتوانستند به اردوى اسماعيل ملحق شوند . در اين محل هفت هزار نفر از هوادارانش از طوايف قزلباش به او پيوستند . « 2 » اسماعيل ، شيروان را به عنوان اولين هدف نظامى خود برگزيد . انتخاب شيروان مىتوانست چند دليل داشته باشد ، يكى آنكه دو تن از اجداد اسماعيل در اين منطقه كشته شده بودند ، ديگر آنكه اين منطقه داراى ثروت بسيار زيادى بود و حكومت شيروان هم چندان مقتدر نبود و درگيرى داخلى ميان آق قويونلوها امكان كمكرسانى فورى به شيروان را منتفى مىكرد . بههرحال سپاه اسماعيل حكومت شيروان را در هم شكست و فرخ يسار نيز به قتل رسيد .
در اين زمان الوند آق قويونلو خود را براى سركوبى اسماعيل آماده مىكرد . در شرور كه ناحيهاى نزديك نخجوان بود ميان دو طرف جنگ سختى به وقوع پيوست كه با
هامش
( 1 ) . خلاصة التواريخ ، ص 51 - 45 .
( 2 ) . احسن التواريخ ، همان ، ص 61 .