ج - شاه اسماعيل دوّم
131 افراشتن مسند كلام در جلوس ابد مأنوس پادشاه ذوى الاحترام شاه اسماعيل بن شاه طهماسب حسينى صفوى ، نوّر اللّه تعالى مضجعه
پادشاه مغفرت انتساب ، شاه طهماسب حسينى صفوى چون از اين مكان پرانقلاب و فانى رخت در دار الملك باقى كشيده در قصور جنّات خلد برين بر سرير
« فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ »
« 1 » متمكّن گرديد ، ستر عظمى و مهد عليا پرىخان خانم بنت پادشاه مبرور كه مدار عليّهء حرم محترم بود ، در حالت احتضار والد بزرگوار كيفيّت واقعهء هايله را مشروحا به عرض خدمت پادشاه جمجاه شاه اسماعيل ثانى رسانيد . در آن وقت آن حضرت در قلعهء قهقهه بر حسب فرمان قضا جريان محبوس بود .
فرستادهء بانوى عظمى ، بر سمت قلعهء مذكور از صبا و دبور سرعت عاريت نموده قبل از مسرعان ديگر به شرف بساطبوسى آن پادشاه والاگهر مشرّف گرديده نخست از طرف ستر عليا به آداب پرسش تعزيت والد بزرگوار زبان گشوده ، پس از آن به تهنيت
هامش
( 1 ) - قمر : 55 .