بىانتهاى خودت كارهايم را اصلاح كن و مرا در روز قيامت خوار و ذليل مگردان و در بين اوليا و دوستانت رسوا و مفتضح مكن و هيچگاه ياد خودت را از خاطرم مبر و شكر و سپاس خودت را از من محو مكن ، بلكه در همه احوالى كه مردمان غافل نعمتهايت فراموش كردهاند مرا به شكر نعمتها ملزم كن و در برابر انواع نعمتهايى كه به من مرحمت كردهاى به قلبم الهام كن و ميل و رغبتم را به خودت بالاتر از اشتياق مشتاقان قرار ده و حمد و ثناى مرا فوق همهء حمد و ثناى ثناگويانت بگردان و بهنگام نيازمنديم به لطف و عنايتت مرا خوار و بىكس مگذار و به خاطر اعمال زشتم كه در اثر غفلت مرتكب شدهام هلاكم مكن . . . »
( 1 ) آيا ملاحظه مىكنيد ؛ كه اين توجه به خدا و اخلاص در فرمانبردارى و اطاعت او تا چه حد است ؟ آيا مىبينيد كه چگونه امام عليه السلام از پروردگار خود با تذلّل و خوارى و خضوع و خشوع درخواست مىكند ؟ از او مىخواهد تا از شر شيطان رجيم دشمن شمارهء يك انسان نگهدارد و درخواست مىكند تا او را از هر هوا و هوسى كه از حق منحرف مىسازد بازدارد و مشمول عنايت و توجه خود قرار دهد و دست او را بگيرد تا همچون راندگان از درگاهش دچار سقوط و هلاكت نشود و مانند خطاكاران گمراه در گرداب ترس و بيم گرفتار نگردد و چون لغزش مردمان مغرور نلغزد و موانع نفسانى براى جلوگيرى از هر نوع گناه و خطا و دلبستگى به دنيا را كه ريشهء همهء خطاهاست در وجود او فراهم آورد . و طاعت و عبادت خودش را در نظر او جلوه دهد تا از اطاعت و بندگى و تقرّب به او لذّت ببرد . . .
( 2 ) اين بود برخى از مطالبى كه مورد درخواست امام عليه السلام از پروردگارش بوده است . و اينك به بخش ديگرى از اين دعاى شريف گوش فرا مىدهيم :
و لا تجبهني بما جبهت به المعاندين لك ، فانّي لك
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 412
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٤١٢