تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 368

مساهمون:

ص٣٦٨
خداوند از ازل او را شرافت و فضيلت داده است ، و قلم قدرت بر لوحهء تقدير الهى چنين جارى گشته است ، پس اين سخن تو : « اين كيست ؟ ! » زيان و ضررى به حال او ندارد ، زيرا كه عرب و عجم ، كه تو او را نمىشناسى ! مىشناسد ، دستهايش ابرى است كه براى همگان سودمند است و همه از بخشش او بهره‌مند مىشوند و تنگدستى محرومان ( هر چه از دست او بگيرند بازهم از ابر جود او ) چيزى كم نمىكند ، در وقت بيچارگى و فشار زندگى مردم ، او بارهاى سنگين مردمان را بر دوش مىگيرد ، شيرين خصالى كه بذل و بخشش در نظر او شيرين و گواراست ، هرگز وعده خلافى نمىكند ، مبارك طبع و بلند همت ، و در وقت تصميم كاردان و هوشمند است ، ( 1 ) جمعيتى كه محبت و دوستى ايشان ديانت و دشمنى و عداوت ايشان كفر است و تقرب به ايشان باعث نجات و دستاويز است ، اگر اهل تقوا را بشمارند ، آنان پيشوايان اهل تقوايند ، و يا اگر از بهترين مردم روى زمين بپرسند ، گفته شود : آنان بهتر از همه‌اند ، هيچ بخشنده‌اى به حد آنها نمىرسد و هيچ قومى بهنگام بخشش همتاى آنان نيست ، آنان ابرهاى رحمتند وقتى كه بحرانها و شدايد رو آورد چون شيرند ، شير حمله‌ور و دلير خشمگين ، از بس كه سخاوتمند و دست و دل بازند ، سختيها چيزى از بخشندگى آنها نمىكاهد چه ثروتمند باشند و چه تنگدست براى آنها بىتفاوت است ، به وسيلهء دوستى و محبت ايشان بدى و گرفتارى را مىشود بر طرف كرد و اصل هر بذل و بخششى به او مىرسد ، پس از ذكر خدا ، ياد ايشان در همه چيز مقدم است و تمام سخنها به او ختم مىشود .