خود گشودهاى و آن را توبه ناميدهاى و براى توبه راهنمايى از طريق وحى گماردهاى تا بندگان تو آن را گم نكنند و تو اى خداوند بزرگ فرمودهاى :
( اى مؤمنان به درگاه خدا توبهء نصوح كنيد ، باشد كه خداوند از گناهان شما بگذرد و شما را در باغ بهشت جا دهد كه زير درختانش نهرها جارى است ، در آن روزى كه خداوند پيامبر و ساير گروندگان به او را خوار و ذليل نمىسازد ، در آن روز نور ايشان در پيش رو و سمت راست آنها مىرود و در آن حال گويند پروردگارا تو نور ما را به حد كمال رسان و ما را ببخش كه تنها تو بر هر چيز توانايى . ) پس خداوندا بهانهء گنهكارانى كه در اثر غفلت خود توبه را به تأخير اندازند با وجود باز بودن در توبه و اقامهء دليل ، چيست ؟ ! در صورتى كه تو در معاملهء با بندگان ، رعايت سود آنها را بر خود لازم دانستهاى و مايلى كه آنها در معاملات خود با تو سود ببرند و هنگامى كه پس از مرگ بر تو وارد مىشوند سعادتمند شوند و علاوه بر مزدشان ، پاداش عطا فرمايى ، خداوندا تو كه نام مقدست گرامى است فرمودهاى : ( هر كس كار نيك انجام دهد ، ده برابر پاداش مىبيند و هر كه عمل بدى به جا آورد كيفرى معادل آن را مىبيند . ) و نيز فرمودهاى : ( مثل كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند مانند دانهء گندمى است كه كاشته مىشود و از هر دانه هفت خوشه مىرويد و در هر خوشه صد دانه دارد ، و خداوند به هر كه خواهد بيش از آن هم عطا مىكند . ) و باز فرمودهاى : ( كيست كه به خداوند قرض الحسنه دهد تا آن كه خداوند چندين برابر آن را به وى پاداش مرحمت كند ؟ ) و ديگر آياتى را كه نظير اينها دربارهء چندين برابر بودن پاداش حسنات فرو فرستادهاى ، و تو اى خداوند بزرگ با اين سخنانى كه از عالم غيب فرستادهاى بندگانت را به نيكى و نيكوكارى ترغيب و تشويق كردهاى تا از درياى بيكران احسان تو بهرهمند شوند كه اگر تو اينها را از مردم پنهان مىداشتى مردم آن حقايق را نه به چشم مىديدند و نه به گوش مىشنيدند و نه فكرشان به آنها مىرسيد ، و
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 336
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٣٣٦