و از همه كس بخشندهتر و مهربانترين كسى هستى كه چشم اميد به رحمتت توان داشت پس به من رحم كن و مرا ببخش ! » ( 1 ) امام سجاد عليه السلام در اين فرازها از اميد و اعتماد فراوانش به عفو و بخششهاى خداوند پرده برداشته و از او در روز جزا طلب مغفرت و رضوان كرده است و سخن از پردهپوشى خداوند كه نسبت به گناهان بندگان گنهكار تنها نقطهء اميد است ، به ميان آورده ، همچنان كه از خداوند خواسته است تا در روز قيامت جايى كه در ديدگاه فرشتگان مقرّب و پيامبران گرامى و شهدا و صالحان است او را از رسواييها و بر ملا شدن عيبها پناه دهد و بدين وسيله درسى به تمام مسلمانان گنهكار داده تا اين كه در پيشگاه خدا توبهء نصوح كرده و براستى پشيمان گردند و عمل صالح انجام دهند تا مشمول رضوان و رحمت الهى شوند و از رحمت واسعهء پروردگار برخوردار گردند . . .
دوباره بر مىگرديم و در بخش ديگرى از اين دعاى شريف مىنگريم :
( 2 ) اللّهمّ : و أنت حدرتني ماء مهينا من صلب متضايق العظام حرج المسالك الى رحم ضيّقة سترتها بالحجب ، تصرّفني حالا عن حال ، حتّى انتهيت بي الى تمام الصّورة و اثبتّ فيّ الجوارح كما نعتّ في كتابك « 1 » نطفة ، ثمّ علقة ، ثمّ مضغة ، ثمّ عظاما ، ثمّ كسوت العظام لحما ، ثمّ انشاتني خلقا آخر كما شئت ، حتّى اذا احتجت الى رزقك ، و لم استغن عن غياث فضلك ، جعلت لي قوتا من فضل طعام ، و شراب اجريته لأمتك الّتي اسكنتني جوفها ، و اودعتني قرار رحمها ، و لو تكلني يا ربّ في تلك
هامش
( 1 ) امام عليه السلام در اين جمله به آيه شريفه :لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ ، ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ ، ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ، ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَاشاره فرموده است .