كنندهاى و نه ياورى كه بتواند مرا از قهر تو ايمن سازد و نه حصار و دژى كه در آنجا پنهان شوم و نه پناهگاهى كه از عذاب تو به آنجا پناه ببرم ، اين است وضع كسى كه به درگاه تو پناه آورده و به تقصير خويش اعتراف دارد ، پس خدايا فضل و كرمت را از من دريغ مدار و عفو و بخشش خود را از من دور مگردان و مرا نااميدترين بندگانت قرار مده و مأيوسترين كسانى كه بر تو وارد شدهاند مقرر مگردان و مرا بيامرز كه تو بهترين آمرزندگانى . . . »
( 1 ) امام عليه السلام در اين فرازها از ضعف نفس بشرى در برابر هواهاى نفسانيش و ناتوانى انسان در مقابل شيطان رجيم سخن گفته است كه شيطان تمام غرايز و وسايل بشرى را كه در نفس انسانى موجود است از قبيل طمع ، حرص و خودخواهى و شهوت و نظاير اينها را به خدمت گرفته و زمام اختيار آدمى را در دست و بر تمام مشاعر و عواطفش مسلّط گشته و او را در جولانگاههاى گناه و مهلكهها به هر طرف كه مىخواهد مىراند و از هر راهى كه آدمى را به خدا نزديك مىسازد ، دور مىكند و امام عليه السلام از خداى متعال درخواست كمك و يارى در برابر اين دشمن فريبكار پليد مىكند . اكنون به بخش ديگرى از اين دعا گوش فرا مىدهيم :
( 2 ) اللّهمّ انّك امرتني فتركت ، و نهيتني فركبت ، و سوّل لي الخطأ خاطر السّوء ففرّطت ، و لا استشهد على صيامي نهارا ، و لا استجير بتهجّدي ليلا و لا تثني عليّ باحيائها سنّة ، حاشا فروضك الّتي من ضيّعها هلك ، و لست اتوسّل اليك بفضل نافلة ، مع كثير ما اغفلت من وظائف فروضك ، و تعدّيت عن مقامات حدودك الى حرمات انتهكتها ، و كبائر ذنوبك اجترحتها كانت عافيتك لي من فضائحها سترا ، و هذا مقام من استحيى
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 294
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٢٩٤