تذلل و خضوع و خشوع خود را در پيشگاه خداوند اظهار مىكند و تمام اعمال خود را با آن همه حسنات ارزنده ؛ از قبيل شبزندهدارى و روزه گرفتنهاى پياپى و انجام تمام نوافل و مستحبات و احياى سنّتهاى اسلامى و انواع بيشمار نيكيها ، همه و همه را در برابر خدا اندك و ناچيز مىبيند . آرى كدام كس را ياراى چنين توجه و ارتباط با خداست ؟ و كدام دلبستگى تا به اين مرحله مىرسد ؟ حقّا كه امام زين العابدين عليه السلام تنها نمونهء برجستهاى است كه عالم در دنياى پرهيزگاران و شايستگان به خود ديده است .
و اينك به بخش ديگرى از اين دعاى شريف گوش فرا مىدهيم :
( 1 ) اللّهمّ و اذ سترتني بعفوك ، و تغمّدتني بفضلك في دار الفناء ، بحضرة الأكفاء ، فاجرني من فضيحات دار البقاء عند مواقف الأشهاد من الملائكة المقرّبين ، و الرّسل المكرّمين ، و الشّهداء و الصّالحين ، من جار كنت أكاتمه سيّئاتي ، و من ذي رحم كنت احتشم منه في سريراتي لم اثق بهم ربّ في السّتر عليّ ، و وثقت بك ربّ في المغفرة لي ، و أنت اولى من وثق به ، و اعطى من رغب اليه ، و اراف من استرحم فارحمني . . .
« خداوندا ! حال كه با عفو و گذشت در اين دنيا روى گناهانم را پوشاندهاى و عيبهايم را به لطف خود پنهان داشتهاى و در برابر امثال و اقرانم رسوا نكردهاى پس در آخرت هم در مقامى كه فرشتگان مقرّب و پيامبران گرامى و شهدا و صالحان همه ناظر اعمال من هستند و حتى بعضى از آنها بندگانى هستند كه همسايهء من بودهاند و من در دنيا عيبهايم را از ايشان پنهان مىكردم و از خويشاوندانم كه براى حفظ آبرويم از ايشان معايبم را مىپوشاندم ، از انظار همهء آنها پنهان بدار . زيرا كه اى پروردگار مهربان ، تو هم پردهپوشى و هم گذشت و اغماض لازمهء ذات مقدس توست و در بخشش و كرم تنها به تو مىشود اعتماد كرد كه تو سزاوارتر به اعتمادى
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 296
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٢٩٦