لنفسه منك و سخط عليها ، و رضي عنك فتلقّاك بنفس خاشعة ، و رقبة خاضعة ، و ظهر مثقل من الخطايا ، واقفا بين الرّغبة اليك ، و الرّهبة منك و أنت اولى من رجاه ، و احقّ من خشيه و اتّقاه ، فاعطني يا ربّ ما رجوت ، و آمنّي ما حذرت ، وعد عليّ بعائدة رحمتك ، انّك أكرم المسؤولين . . .
« خداوندا ! اوامر تو را ترك كردم و از آنچه مرا نهى كردى خوددارى نكردم و خيالات باطل نفس سركشم گناهان را در نظرم جلوه داد و من هم راه تمرد از فرمان تو را پيش گرفتم ؛ نه روزها را با روزه گرفتن گواه بندگى خويش قرار دادم و نه به راز و نياز و عبادات شبانهء خود پناه جستم و نه با سحرخيزى به احياى سنتهاى تو پرداختم ، خداوندا بيقين كسى كه واجبات تو را به جا نياورد هلاك است و من از آن كسانى نيستم كه تنها با نمازهاى نافله با وجود غفلت فراوان از انجام واجبات و تعدى از حدود تو و ارتكاب محرمات و گناهان كبيره ، به تو تقرب جويد و عفو تو پوششى در برابر رسواييهاى آنها برايم باشد . خداوندا ! من در جاى كسى ايستادهام كه در نزد خويش احساس شرمسارى كرده و بر نفس خود خشمگين شده و از تو كه همواره او را مورد لطف قرار دادهاى كاملا خشنود است ، از اين رو با نفسى ذليل و گردنى كج و پشتى خميده از سنگينى بار گناهان با تو ملاقات مىكند در حالى كه در ميان اميد و رغبت و از طرفى ترس و وحشت قرار دارد ، زيرا تو از همه كس سزاوارترى براى اميدوارى و شايستهترى براى ترس از عذاب و كيفر ! پس اى پروردگار من بدانچه اميدوارم كرم كن و از آنچه بيمناكم ايمن گردان و مرا زير پوششى از رحمتت قرار ده ، كه تو از همهء كسانى كه مورد درخواست قرار مىگيرند بخشندهترى ! . . . »
امام عليه السلام - امامى كه به حق راهب اهل بيت عليهم السلام است -
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 295
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٢٩٥