ايشان فرياد زد : « اى مردم ! شما نمىدانيد بيچاره شديد ! » امام عليه السلام به سخنانش ادامه داد و فرمود :
« رحم اللّه امرأ قبل نصيحتي ، و حفظ وصيتي ، في اللّه و في رسوله و أهل بيته ، فإن لنا في رسول اللّه ( ص ) أسوة حسنة . »
« خداوند بيامرزد آن كسى را كه نصيحت مرا بپذيرد و سفارش مرا دربارهء خدا و پيامبر خدا و اهل بيت پيامبر ( ص ) پاس بدارد ، زيرا كه ما را از رسول خدا پيروى نيكويى است . »
همهء مردم با شنيدن اين جمله همصدا فرياد برآوردند :
( 1 ) « اى فرزند رسول خدا ( ص ) ما همگى سخن شما را گوش مىدهيم و اطاعت مىكنيم و دستور شما را بر عهده مىگيريم و از شما دورى نمىكنيم ، دل به سوى شما داريم ، هر امرى داريد بفرماييد ، خداوند شما را مورد عنايت خود قرار دهد ، ما با دشمنان شما در ستيزيم و با هر كه با شما در صلح باشد ، در صلحيم و از كسانى كه به شما و ما ستم كردهاند بيزاريم . . . »
امام عليه السلام اين ابراز دوستى كوفيان را تكذيب كرده و فرمود :
« هيهات ، هيهات ، أيها الغدرة المكرة ، حيل بينكم ، و بين شهوات انفسكم ، أ تريدون أن تأتوا إلي كما أتيتم إلى أبي من قبل ، كلا و رب الراقصات فإن الجرح لما يندمل ، قتل أبي بالأمس و أهل بيته ، و لم ينس ثكل رسول اللّه ( ص ) و ثكل أبي ، و بني أبي ، إن وجده و اللّه بين لهاتي ، و مرارته بين حناجري و حلقي ، و غصته تجري في فراش صدري . . . » « 1 »
« هيهات ، هيهات ! اى فريبكاران حيلهگر ، كه جز حيله و مكر خصلتى نداريد ، آيا مىخواهيد مرا نيز همچون پدرم فريب دهيد و با من نيز چنان
هامش
( 1 ) مثير الاحزان ، از ابن نما و لهوف از سيد بن طاووس .