شد صبر و تحمل از دست داد و دست برد و يقهء پيراهن چاك زد و لطمه به صورت نواخت و بىهوش به روى زمين افتاد ، و ديگر بانوان حرم نيز با او در اين مصيبت جانگداز شركت كردند ، ام كلثوم فرياد برآورد :
« وا محمداه ، وا عليّاه ، وا اماماه ، وا حسيناه ، برادر ! پس از تو بر سر ما چه خواهد آمد ! » اين منظرهء سهمگين در دل امام حسين عليه السلام سخت اثر كرد و دل مباركش از غم و غصه گداخت و به جانب آن مخدرات ؛ خواهران و دخترانش شتافت و آنان را به صبر و شكيبايى و تحمل رنجها و مصائبى كه از اين حادثهء بزرگ پيش مىآيد ، دستور داد و گفت :
« خواهرم زينب ، ام كلثوم ، فاطمه ، رباب ! توجه كنيد ، وقتى كه من كشته شدم مبادا در شهادت من گريبان پاره كنيد و صورت بخراشيد و ناله و شيون به پا كنيد ! » « 1 » آرى همهء آن بانوان حرم را به صبر و تحمل و خوددارى از ناله و شيون مأمور ساخت و دستور داد كه مبادا در برابر آن مصائب دشوارى كه بر ايشان مىگذرد عنان صبر از دست بدهند .
( 1 )
روز عاشورا
در تمام تاريخ ، رويدادى كه در شدت مصائب و آلام ، نظير ماجراى امام حسين عليه السلام در روز عاشورا باشد وجود ندارد ؛ آرى هيچ غمى از غمهاى دنيا
هامش
( 1 ) حياة الامام الحسين : 3 / 172 - 173 .