آوردهام مرا محروم مفرما و مرا همچنان وامگذار و دست رد به سينهام مزن .
خداوندا در حال درماندگى ، بيچاره و هراسان ، فقير و ناتوان و مضطرّ تو را مىخوانم و از ناتوانيم به تو شكايت دارم كه نه قدرت آن را دارم كه سوى آن مقام والايى كه به دوستانت وعده فرمودهاى بشتابم و نه نيرويى كه از وعدههاى عذابى كه به دشمنانت دادهاى دورى كنم و از زيادى غمها و وسوسههاى هواى نفسم به تو شكايت مىكنم . »
( 1 ) الهي : لم تفضحني بسريرتي و لم تهلكني بجريرتي ، ادعوك فتجيبني و ان كنت بطيئا حين تدعوني ، و اسالك كلّ ما شئت من حوائجي ، و حيث ما كنت وضعت عندك سرّي فلا ادعو سواك ، و لا ارجو غيرك لبّيك ، لبّيك تسمع من شكا اليك ، و تلقى من توكّل عليك ، و تخلّص من اعتصم بك ، و تفرّج عمّن لاذ بك . . .
« خداوندا ! مرا به اخلاق زشتم و گناهان پنهانم رسوا مكن ، از تو درخواست مىكنم مرا اجابت فرما هر چند كه من سست و كاهلم در وقتى كه تو مرا به اطاعت خود مىخوانى . خداوندا ! هر حاجتى كه دارم از تو درخواست مىكنم و هر جا كه باشم راز دلم را به تو مىسپارم و جز تو كسى را نمىخوانم و غير از درگاه رحمت تو به هيچ كس اميدوار نيستم ، خدايا ! لبيك لبّيك ! هر كه به پيشگاه تو شكايت كند مىشنوى و هر كه به تو توكل كند او را كفايت مىكنى و هر كه از درگاهت ايمنى بخواهد نجات مىدهى و هر كه به تو پناه آورد گشايشى مىبخشى . »
( 2 ) الهي : فلا تحرمني خير الآخرة و الأولى لقلّة شكري ، و اغفر لي ما تعلم من ذنوبي ، و ان تعذّب فانا الظّالم المفرّط المضيّع الآثم المقصر المضجع المغفل حظّ نفسي ، و ان تغفر فانت ارحم الرّاحمين . »
« خدايا به خاطر سپاس اندكم مرا از نيكيهاى دنيا و آخرت محروم
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 153
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص١٥٣