تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
عطايا و احسان گسترده مىباشد ، ناچيز و اندك است و دست فيض و بخشايش و كرمش از هر دست بخشنده و سخاوتمند بالا و برتر است . حقا كه اين امام بزرگوار ، سيد العارفين و امام المتّقين است و در دعاهاى اين بزرگوار و راز و نيازهايش با خدا ديدگاههاى جالبى براى اصلاح نفوس از گمراهى و سركشى و انحراف به چشم مىخورد . ( 1 )

4 - تضرع در پيشگاه خداوند

از نمونه‌هاى توجه به خدا اين است كه آن حضرت همواره به درگاه خدا اظهار عجز و لابه مىكرد و از جمله دعاى شريف ذيل را مىخواند : « الهي احمدك - و انت للحمد اهل - على حسن صنيعك اليّ ، و سبوغ نعمائك عليّ ، و جزيل عطائك عندي ، و على ما فضّلتني من رحمتك ، و اسبغت عليّ من نعمتك ، فقد اصطنعت عندي ما يعجز عنه شكري ، و لو لا احسانك اليّ و سبوغ نعمائك عليّ ما بلغت احراز حظّي ، و لا اصلاح نفسي ، و لكنّك ابتدأتني بالإحسان ، و رزقتني في اموري كلّها الكفاية ، و صرفت عنّي جهد البلاء ، و منعت عنّي محذور القضاء . . . « خداوندا ! تو را حمد و سپاس مىگويم ، چه تو تنها سزاوار حمد و سپاسى كه در آفرينش من به نيكى خلق كرده‌اى و نعمتهايت را بر من ارزانى داشته‌اى و بخشش زيادى به من فرموده‌اى و به قدرى به من احسان كرده‌اى كه از شكر آنها عاجزم و اگر لطف و احسان تو و انواع نعمتهاى تو نبود هرگز به اين مرحلهء از بهره نرسيده بودم و نمىتوانستم نفس خويش را اصلاح كنم اما تو از آغاز خلقتم در حقم احسان فرموده و در تمام كارها مرا كفايت فرموده‌اى و رنجها و مشقتها را از من بر طرف كرده‌اى و قضا و قدر بد را از من دور كرده‌اى . »