آماده كرده و تسليمم . بر پيريم و پايان رسيدن روزهاى زندگى و نزديك شدن مرگم و ناتوانى و نيازمنديم و درماندگيم رحم كن . اى مولاى من ! وقتى كه نشان من از دنيا بريده و نامم از ميان خلايق محو شود و مانند شخص فراموش شده از جمله فراموششدگان باشم به من رحم كن . مولاى من هنگام دگرگونى شكل و احوالم و هنگام پوسيدن بدنم و از هم پاشيدن جسمم و پاره شدن مفاصلم به من رحم كن ، اى واى از غفلت و بىخبرى من از هدفم ! اى مولاى من ! مرا در برانگيخته شدن و زنده گشتنم و ايستادن با دوستانت در قيامت و بازگشتم در ميان يارانت و منزل گزيدن در جوارت رحم كن اى پروردگار جهانيان . »
( 1 ) براستى كه ايمان به خدا تمام دل و تمايلات فطرى و حركات جسمانى و ديدگاههاى اعضا و جوارح و رفتار و سلوكش را پر كرده است و به خاطر همين جنبهء فوق العادهء ايمان است كه سزاوار لقب امام المتّقين و سيد المنيبين را يافته است . در اينجا سخن ما دربارهء برخى از خصلتهاى روحى و خصوصيات ذاتى آن حضرت پايان گرفت .
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي ) — صفحة 156
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص١٥٦