الصّمد ، و فضيلة الحول و القوّة ، و درجة العلوّ و الرّفعة ، و من سواك مرحوم في عمره ، مغلوب على امره ، مقهور على شانه ، مختلف الحالات ، متنقّل في الصّفات ، فتعاليت عن الأشباه و الأضداد ، و تكبّرت عن الأمثال و الأنداد ، فسبحانك لا إله الّا انت . » « 1 »
« خداوندا من به خاطر اخلاصى كه به تو دارم از همه كس بريده و رو به تو آوردهام و تمام وجودم متوجه به سوى لطف و كرم توست و از كسانى كه خود به فضل تو نيازمندند رو گردانيده و به سوى تو آمدهام ، و دريافتم كه اظهار نياز به كسى كه خود نيازمند است دليل بىخردى و كجانديشى است ، پس چه بسيار مردمى را ديدم كه از غير تو عزت خواستند و ذليل و خوار شدند و از ديگران ثروت خواستند ، فقير شدند و خواستند تا به وسيلهء ديگران به مقامات و الا برسند ، پست و زبون شدند . خداوندا با وجود ديدن چنين مردمانى سزاوار است كه عاقل راه دورانديشى و پندآموزى را در پيش گيرد و راه صحيح را براى رسيدن به هدف انتخاب كند ، پس اى مولاى من از همهء عالم تنها از تو مسألت مىنمايم و حاجت مىطلبم كه نسبت به هر مطلوبى تو برآورندهء حاجت من هستى و تو پيش از همه مخصوص به دعاى منى ، و در اميدواريم به درگاهت كسى را شريك تو نمىدانم و هيچ كس را در دعايم به همراه تو نمىخوانم ، پس نداى من تنها به جانب توست اى خداوندى كه در خدايى يگانهاى و ملك و قدرت و بىنيازى در هر كار مخصوص تو و فضيلت و برترى نيرو و توان و مقام بلند و عظمت از آن توست . و جز تو تمام موجودات در هستى خود نيازمند رحمت تو و مقهور آفرينش تو هستند و تمام موجودات متغيّرند و صفات گوناگون دارند ، تنها تويى كه از مثل و مانند مبرّا و منزّهى پس تو شايستهء تسبيح و تقديسى زيرا كه غير از تو خدايى نيست . »
هامش
( 1 ) صحيفهء سجاديه : دعاى بيست و هشتم .