تشمته بنا بعد تركنا ايّاه لك ، و رغبتنا عنه اليك . » « 1 »
« پروردگارا تو اگر بخواهى از گناهان ما بگذرى به خاطر لطفى است كه بر ما دارى و اگر بخواهى ما را عذاب كنى ، به اقتضاى عدل خود عذاب كردهاى . پس ( حال كه به هر دو توانايى ) بر ما منت بگذار و عفو و بخششت را شامل حال ما گردان و با گذشت خود ما را از عذاب نجات ده ، زيرا كه ما طاقت تحمل عدالت تو را نداريم و هيچ كدام از ما را نيز از عذاب تو جز آن كه ببخشى راه نجاتى نيست اى بىنيازترين بىنيازها ما بندگان محتاج در پيشگاه تو ايستادهايم در حالى كه بيچارهترين بيچارگانيم ، نياز ما را به كرم و بزرگواريت بر آورده فرما و ما را نااميد مگردان ، زيرا اگر اميد ما را قطع كنى و از لطف خود محروم گردانى ، بيچاره و محروم خواهيم بود ، در آن صورت به چه كسى رو آوريم و به درگاه كه پناه ببريم ، اى خداوند تو منزهى و ما بندگان درماندهاى هستيم كه به واسطهء بزرگواريت اجابت دعاى آنان را بر خود لازم گردانيدهاى ، و از آن بدكارانى هستيم كه وعدهء رفع گرفتارى از ايشان را دادهاى ، خداوندا ! شبيهترين امور به مشيّت تو و باسابقهترين كارها در ذات مقدس تو ، گذشت و بخشش نسبت به كسى است كه از تو طلب بخشش كند و كمك به كسى است كه از تو يارى بطلبد ، پس خداوندا به آه و نالهء ما رحم كن و ما را بىنياز گردان زيرا كه ما خود را به عنايت تو سپردهايم . خداوندا ! همان شيطانى كه ما در ارتكاب معصيت از او پيروى كرديم ما را سرزنش مىكند ، پس تو بر محمد و آلش درود بفرست و اجازه مده كه شيطان پس از آن كه از او رو گردانده و به درگاه تو رو آوردهايم ما را ملامت كند . . . »
هامش
( 1 ) صحيفهء سجاديه : دعاى دهم .