عثمانيان كه در دهخوارقان مىبودند بمحض توجهء سربازان ايران به كوه مرجان عقب نشستند . نادر به تبريز رسيد و ايالت آنجا را به بيستون خان افشار داد و آنچه از عثمانيان ضبط شده بود به سربازان قسمت شد و آنچه را از اطراف فراهم شده بود به بيستون خان دادند كه به مصرف كارهاى كشور برسد . در اين احوال احمد پاشا والى بغداد با لشكرى به كرمانشاه رسيد و چون از تسخير تبريز آگاه گرديد به بغداد بازگشت . پس از چندى خبر شكست ابراهيم خان به نادر رسيد و ناچار شد دوباره به مشهد بازگردد .
جنگ ابراهيم خان با افغانان و شكست او
نادر هر چند از افغانان ناراضى بود اما با آنان مدارا مىكرد و كار هرات را به اللهيار خان سپرد . افغانان از اللهيار خان خواستند كه به خراسان بتازد ولى او نپذيرفت . آنان هم او را اخراج كردند و ذو الفقار خان را از فراه آوردند و حكومت را به دو سپردند و به فرماندهى او به خراسان حمله بردند و خواجه ربيع را مركز خود ساختند و مشهد را محاصره كردند و قريههاى اطراف شهر را گرفتند و به مردمان آزار فراوان رساندند . هر چند سابقا نادر ابراهيم خان را از جنگ با افغانان برحذر داشته بود و به دو گفته بود كه تنها بحفظ شهر بپردازد و با افغانان به مدارا بسربرد تا وى بخراسان رسد ، امّا ابراهيم خان در حوالى كوه سنگين ( سنگى ) آمادهء نبرد با افغانان شد . در اين جنگ ايرانيان شكست خوردند .
حركت نادر بخراسان
بزرگان خراسان كه از شكست خويش در مقابل افغانان شرمنده و از نادر بيمناك بودند ، رضا قلى ميرزا را واسطه كردند . در اوايل ماه صفر اين خبر به نادر رسيد و