گروهى از آنان از بيم خود را به رودخانه انداختند و به گل و لاى درماندند ، و عدهاى اندك كه از شمشير نجات يافتند گريختند . اشرف از راه كوير به سمت سيستان گريخت و از آنجا به خاران و رخشان از محال بلوچستان رفت و در اواخر ماه جمادى الثانى سال 1142 در حدود گرمسير بدست بلوچان كشته شد . در ازاء اين خدمت بلوچان و مردم خاران مورد عنايت نادر قرار گرفتند و ميرزا قوام الدين محمد قزوينى مادهتاريخ كشته شدن اشرف را « قتل الاشرف 1142 » سروده است . بعدها كه اوضاع شيراز نظم يافت ، نادر به سمت شوشتر متوجه شد و چون از آن ناحيت به نواحى مركزى حمله مىكردند ، نادر بزرگان آن طايفه را از « حويزه » به خراسان آورد .
فتح اروميه و تبريز
چون فوجى از سربازان عثمانى قصبهء نهاوند را مركز خود كرده بودند بعد از ورود نادر بحدود بروجرد شبانگاهى بد آنسوى روى آورد و صبحگاهان بحدود نهاوند رسيد ، سپاهيان عثمانى بمحض حملهء نادر فرار كردند و نهاوند و همدان ضميمهء قلمرو نادر گرديد . از همدان فوجى از دليران بتسخير كرمانشاهان معيّن شد و اگرچه در ابتدا توفيق نيافتند اما آخر الامر غلبه كردند پس از چند روز شنيده شد عثمانيان مياندوآب را كه مسكن افشاريّه است چراگاه اسبان خود كردهاند . نادر شبانگاه قصد آنان كرد و سحرگاهان به حوالى مياندوآب رسيد .
ديدهبانان عثمانى از ورود فوج نادر آگاه شدند و سپاهيان عثمانى دسته جمعى با شمشيرهاى كشيده آغاز كارزار كردند . سربازان نادر بر آنها حمله بردند و سپاهيان عثمانى از بيم ، خود را به رودخانه درانداختند و بعضى در آب غرق شدند و كشته گشتند و بقيه به تبريز گريختند و اسبان بىشمار و غنيمت بسيار بدست آمد . فرّخ خان مكرى را كه مىخواست با نادر به دورويى و نفاق رفتار كند ، بحضور آوردند . و چون خيانت او كشف شد چشم وى را در حال ميل كشيدند . نادر روز ديگر عازم تبريز شد .