مشكينكلاله و احفاد « 1 » عمّ ، با احفاد [ 1 ] « 2 » و احقاد « 3 » عمّ « 4 » ، بلا تأثر و غمّ در قلعهء « كلات » در يك روز براى دو روزهء سپنجى با سيف محتفد « 5 » به محفد « 6 » عدم فرستاد ، و نوش نوشين عمرشان را آميختهء نيش ذباب سيف « 7 » ساخت « اصابه ذباب لاذع » « 8 » و آن نورستگان چمن زندگى را كه حياى « 9 » شرمشان آبروى مطر « 10 » و شرم « 11 » حيايشان صدره « 12 » از سدره « 13 » برتر بود ، بىترحّم به زخم تيغ از پا درافكند [ 2 ] ، و سلائل « 14 » عزّت را با غرب « 15 » سيف مسلول « 16 » بزجر تمام سلول « 17 » نموده براى فلزّات « 18 » دنياى دون ، قطع افلاذ « 19 » كبد كرد ، و مثل « شفيت نفسى و جدعت انفى » « 20 » را مستأنف « 21 » گردانيد ، و در حقيقت اين تخويش « 22 » به خويش روا داشت « ربّ ابن عمّ ليس بابن عمّ » « 23 » .
هامش
[ 1 ] - يو ، باحفاد .
[ 2 ] - ط ، بىترحم بر زخم تيغ در افكندند .
( 1 ) - ج حفيد ، فرزندزاده ( اقرب الموارد ) .
( 2 ) - شتاب ( ر ب ) .
( 3 ) - ج حقد بكسر اول ، كينه .
( 4 ) - عام ، فراوان .
( 5 ) - شمشير زود برنده .
( اقرب الموارد ) .
( 6 ) - قصر سلطان . ( ر ب ) .
( 7 ) - ذباب السيف ، دم آن ( اقرب الموارد ) .
( 8 ) - براى كسى كه شرى بزرگ به دو رسيده باشد و شنونده را برقت آرد ، مثل زنند . ( مجمع الامثال )
( 9 ) - باران ( ر ب ) .
( 10 ) - باران . ( ر ب ) .
( 11 ) - درختى است ( ر ب ) .
( 12 ) - صد بار .
( 13 ) - سدرة المنتهى . درخت كناريست در آسمان هفتم بجانب راست عرش كه منتهاى اعمال مردم و نهايت رسيدن علم خلق از ملائكه و غير ايشانست ( ر ب ) .
( 14 ) - ج سليل .
( 15 ) - تيزى ( ر ب ) .
( 16 ) - بركشيده ( ر ب ) .
( 17 ) - كشته ( در تمام حواشى ) مدرك يافت نشد .
( 18 ) - ج فلز ، مقصود پولهاى مسكوك است
( 19 ) - ج فلذة . بكسر اول و سكون دوم ، پارهاى از جگر ( ر ب ) .
( 20 ) - شفا دادم خود را و بريدم بينى خود را ( مجمع الامثال ) .
( 21 ) - تازه .
( 22 ) - كم و اندك كردن ( ر ب ) نقصان .
( 23 ) - در مجمع الامثال آرد : براى آن دو معنى محتمل است ، يكى شكايت از خويشان و ديگرى اينكه كسى از بيگانه نيكويى به بيند چنان كه از خويشان خود ( مجمع الامثال ) .